14.10.08

Μου ήθελες και Βαρκελώνες!

Ντροπή σου ρε! Έλειπα τόσες μέρες την προηγούμενη εβδομάδα και ούτε που αναρωτήθηκες που είμαι και αν ζω! Μη σου πω ότι δεν το παρατήρησες καν. Νόμιζες απλώς ότι σε βαρέθηκα και το έριξα (ξανά) στο σορολό και δεν σου γράφω.


Ε λοιπόν η απουσία μου οφείλεται στο ότι ήμανε στα εξωτερικά. Προς Καταλονία μεριά. Βαρκελώνη, αν έχεις ακουστά! Επειδής έμεινα και αρκετές ημέρες, σε περιμένει γλαφυρή διήγηση, αντιπροσωπευτική φωτογραφία και μπουκέτο εντυπώσεων.


Θα ξεκινήσω σε αυτό το ποστ από τα θετικά διότι είμαι και καλός άνθρωπος.


Η πόλη είναι γιομάτη αξιοθέατα και να πάρεις σπορτέξ μαζί σου άμα πας, έχεις να ρίξεις περπάτημα. Σου ξεχωρίζω αυτά που μου έκαμαν εντύπωση, να ξεπατικώσεις ιδέες αν σε βγάλει ο δρόμος σου προς τα ‘κει.


Γκαουντί. Σε κάθε γωνία της πόλης ο τύπος εμφανίζεται μπροστά σου για να σου πετάξει στα μούτρα τη σπουδαιότητα της φευγάτης και ανατρεπτικής αρχιτεκτονικής. Ζηλεύω, ζηλεύω, ζηλεύω. Που αφήνουν εκεί πέρα τους καλλιτέχνες να πλάσουν τις πόλεις. Και να τις σώσουν από την πλήξη. Το καλυτερότερο μέρος για να απολαύσεις Γκαουντί είναι το παραμυθένιο πάρκο Γκουέλ, το οποίο βρίσκεται σε ένα δασώδη λόφο στα περίχωρα και βρίθει από πέτρινες κατασκευές, κολώνες και καρτουνίστικα οικήματα. Που αν ήμουν Στρουμφ εκεί θα είχα στήσει το τσαρδί μου.


Μπαρτσελονέτα. Εδώ παίζεται το έργο «πώς θα μπορούσε να γίνει το Φαληρικό Δέλτα, αν η Ελλάδα δεν ήταν μία γελοία χώρα με ανίκανους πολιτικούς». Με μία αποβάθρα-εικαστική παρέμβαση, η κεντρική λεωφόρος Ράμπλα ενώνεται με το εμπορικό κέντρο Mare Magnum σχηματίζοντας έναν ενάλιο περίπατο. Πόσο τέλειο είναι να περπατάς με παρέα τους γλάρους κάτω από το λαμπερό ήλιο της Βαρκελώνης; Σουπερ-ντούπερ τέλειο!


Μουσείο προκολομβιανής τέχνης. Βρίσκεται φάτσα από το Μουσείο του Πικάσο και εκεί θα βρεις τρισχαριτωμένες μουτσούνες από τις αρχαίες Αμερικές. Δεν διαθέτει πολλές αίθουσες, οπότε και θα το χαρακτηρίσεις ευκολάκι. Έχει όμως ενδιαφέρουσα αισθητική, εντυπωσιακά γλυπτά και πολύ συμπαθητικό καφέ στην εσωτερική αυλή, όπου σερβίρουν σαλεμένα τυπάκια. Το απόλαυσα πολύ περισσότερο από το φλύαρο και άχρωμο Μουσείο του Πικάσο που μου έφαγε μιάμιση ώρα και δεν μου έμεινε και τίποτα.


Ενυδρείο. Υπερπαραγωγή με πρωταγωνιστές τους καρχαρίες, τις σμέρνες και τα σαλάχια. Σε κάποια φάση περνάς «μέσα» από τις τεράστιες δεξαμενές και έρχεσαι φάτσα κάρτα με το ροφό.


Ίδρυμα Χουάν Μιρό. Ακόμα κι αν δεν είσαι της μοντέρνας τέχνης και παλεύεις να καταλάβεις το γιατί στα πολύχρωμα καρό του Μοντριάν ή να ενώσεις το μάτι με το φρύδι στον Πικάσο, δεν μπορεί παρά να εκτιμήσεις τις γκροτέσκες φιγούρες του Μιρό. Κι ας πέρασα τις αίθουσες επί τροχάδην διότι έκλεινε σε μισή ώρα. (στη φωτό ο Ντόναλντ Ντακ μετά το εγκεφαλικό και ο ΕΤ ο εξωγήινος μάς δείχνει το τσουτσούνι του -Hola!)


Σιντριβάνια στην Πλατεία Ισπανίας. Κάθε Παρασκευή και Σάββατο βράδυ, γίνεται της ΕΥΔΑΠ το κάγκελο με νερά να χορεύουν μέσα στα κόκκινα, τα γαλάζια και τα μενεξεδιά υπό μουσική υπόκρουση. Και Σοπέν σου παίζει και Κάστα Ντίβα σου τραγουδάει και Μαράια Κάρι σου σκούζει. Εντάξει, Έφη Θώδη δεν είχε αλλά του το συγχωρείς. Τέλειο λέμε!


Σαγράδα φαμίλια. Τρελή εξτραβαγκάντζα για εκκλησία, αλλά πολύ προχώ κατάσταση. Αγάλματα κεντημένα στην πρόσοψη, κυβιστικός Ιησούς δεμένος σε πάσαλο, μεγέθη που σε αφήνουνε με το α στο στόμα και διακοσμητικό μπιχλιμπίδι πάρε-να’χεις. Αν ζω το 2050 που θα ολοκληρωθεί, θα ήθελα να πάω στα εγκαίνια.


Σε αφήνω με τη θλιμμένη εικόνα της Χάιντι από κιόσκι πλανόδιου στη Γοτθική Συνοικεία. Αν δεν ήταν στα ισπανικά, μα το Θεό θα την αγόραζα! (Μην κλαις μικρούλα των βουνών! Λιγμ, κλαψ κλαψ!)


6 comments:

little mermaid είπε...

Φοβερή περιγραφή, γλύτωσες ένα μέρος από τον πολύωρο καφέ!
...ωραίο το ενυδρείο ε;

Ανώνυμος είπε...

Βάλε στη μικρή γοργόνα τη φωτό με τα σαγόνια του καρχαρία να σκιαχτεί!

DaNaH είπε...

Κοινώς έκανες σε ένα ποστ αυτό που έκανα εγώ σε 13!! Χεχε! :p

Μόνο στα δύο μουσεία που ανέφερες δεν πήγαμε.

lvpb είπε...

ωραια φαίνεται η Βαρκελώνη αλλά θα σου πω κάτι: ο καλύτερος περίπατος δίπλα στη θάλασσα είναι στη λεωφόρο Μαλεκόν στην Αβάνα. Η τροπική αύρα να σε χαϊδεύει, κουβανέζικες μουσικές από παντού; πλήθος κόσμου (λευκοι, μαύροι, μιγάδες, τουρίστες) να χαζολογάει και να λιάζεται δίπλα στη θάλασσα, να σε σταματουν και να σου μιλουν απιθανοι τυποι λες και εχουν βγει απο μυθιστορημα του Χεμινγουέι, υπέροχα κτήρια από την απέναντι μεριά του δρόμου, μια αμερικανικη πρεσβεια που δεν εχεις ξαναδει...

δεν ξερω για τη Βαρκελώνη, αλλά σαν την Αβάνα αποκλείεται να είναι!

pigkouinos είπε...

@danah, σε είχα εκτυπώσει και σε είχα οδηγό.

@lvpb, μη με λιγώνεις τώρα με Κούβες και Αβάνες, διότι έχω μείνει ταπί και δεν είμαι για υπερατλαντικά. Άσχετο, ζει ο Κάστρο;

Katerina Kaskantiri είπε...

Με λένε Κατερίνα Κασκαντίρη και μου αρέσει να γαμιέμαι ασύστολα από όλες τις τρύπες μου. Επειδή όμως είμαι ψιλομπάζο, αναγκάζομαι να πληρώνω για να μου κάτσουν (συνήθως Αλβανοί ή Πακιστανοί). Η μπουρδελο-οικογένειά μου που κατέχει τους Μύλους Μάρρα στην Κόρινθο με έστειλε στην Αθήνα να σπουδάσω Νομική αλλά εγώ το μυαλό μου το έχω στα κωλόμπαρα και στο πώς θα γεμίσω το μουνί μου με κρέας!