22.9.08

You forget I'm in America

Θα σου κάμω μεγάλη προσωπική αποκάλυψη που αν δεν με έχεις ζήσει από κοντά προς μεγάλη σου χαρά, αγνοείς. Ντρέπομαι που το παραδέχομαι, αλλά τραγουδάω στο μπάνιο. Θα μου πεις, μπροστά στα λοιπά σου κουσούρια, τι ψυχή έχει ένα ρεφρέν πάνω ή ένα κουπλέ κάτω. Αλλά εδώ δεν σου μιλώ για έναν Πλούταρχο ή έναν Τερζή. Προς μεγάλη θλίψη των γειτόνων, είμεθα του λυρικού ρεπερτορίου. Φτερό στον άνεμο γυναίκας μοιάζει, ω σόλε μίο, Γκραναααάδα, Αμαπόλα γλυκιά μου Αμαπόλα. Σα να πνίγει η Μάρα Θρασυβουλίδου τον Μοδινό σε συντριβάνι!

Ένα από τα μεγαλύτερα ολ-τάιμ σουξέ μου είναι το Maria-I've just-met-a-girl-named-Maria -όπου βεβαίως σου μιλώ για σκαρφάλωμα της φωνής κι αντίστοιχο εφέ της ντουζιέρας. Σε τσακίρ κέφι μπορεί να με απολαύσεις και σε West Side Story μέγκαμιξ με "Tonight", "I feel Pretty" και "I like to be in America" σε πακέτο δώρου και με γυρίσματα από μπάντεντας νουάρ.

Κατόπιν όλων αυτών θα με χαρακτηρίσεις απαιτητικό κοινό για το εν λόγω μιούζικαλ και πολύ καλά θα κάμεις, διότι όταν κάτι το έχεις δει (και ξαναδεί και ξαναδεί) στην επιτυχημένη κινηματογραφική εκδοχή του, βάζεις το πιο ξινισμένο σου ύφος και έρχεσαι να μετρήσεις κάθε νέα απόπειρα συγκρίνοντάς την με το ορίτζιναλ. Αφού λοιπόν πρόβαρα μία τελευταία φορά το "Maria" στο ντουζ εψές το βράδυ, κίνησα για το Θέατρο του Μπάντμινγκτον για να απολαύσω το μιούζικαλ με χαμηλά εξπεκτέισιονς. Και μπορεί εδώ να μην είχες τη Νάταλι Γουντ βουτηγμένη στο φούμο ή τον Γιωργάκη τον Τσακίρη να κάμει σπαγγάτα στον αέρα με το κολλητό παντελόνι και το φουντωτό μαλλί, αλλά είχες ένα υπέροχο παρεάκι από ορεξάτους νεολαίους με στεντόριες φωνές-Μάριος Φραγκούλης, φτερά στα πόδια και αρκετό ταλέντο για να υποστηρίξουν υποκριτικά το κείμενο.

Θέλεις η αμεσότητα του θεάματος, θέλεις οι δυνατές ερμηνείες και τα τραγούδια που έμαθα να αγαπώ εντός και εκτός ντουζιέρας, θέλεις το διαχρονικό μήνυμα του μέικ-λαβ-νοτ-γουόρ, μία φορά εγώ στην τελευταία σκηνή που πέφτει ψυχοραγώντας ο Τόνυ στην αγκαλιά της πολυτραγουδισμένης Μαρίας, ρίγησα γαμώτο και με έκπληξη συνειδητοποίησα ότι μπορεί να με ξαφνιάσει και το αναμενόμενο, όταν είναι ισχυρό κι αυθεντικό. Έγινε για λίγο Μπρόντγουεϊ η Αθήνα, θα μείνει για μέρες Μπρόντγουεϊ η ντουζιέρα μου.