24.9.08

Madonna Week: Η αυτάρεσκη μεγαλομανία της εικόνας

Δεν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας. Είναι απλώς η Μαντόνα που αλλάζει δέρμα ανάλογα με την εποχή και έρχεται το 1990 να εγκαταλείψει το στιλ "ατημέλητο κορτσούδι" και να μεταλλαχθεί σε ερώτικ-βαμπ που σε καταβροχθίζει για την πλάκα της και φτύνει τα κουκούτσια.

Το Vogue αποτελεί μία αναφορά στη χορευτική σκηνή του Harlem της δεκαετίας του '30 και μία σύγχρονη μοδάτη εκδοχή της γυναίκας δηλητήριο που και το λούσο της το θέλει και την πόζα Μάρλεν Ντίτριχ θα την πάρει και με τον μπρατσαρά θα χαριεντιστεί -γιατ' είναι αυτή γυναίκα φίνα, ντερμπεντέρισσα.

Το ασπρόμαυρο βίντεο είναι καρα-μπροστά από την εποχή του (ο σκηνοθέτης του Seven, David Fincher κεντάει εδώ), η Μαντάνα αστράφτει και το αιχμηρό σουτιέν του Γκοτιέ γίνεται φετίχ.

Και θα το πεις αυτό τέχνη; Θα το πεις και θα το υπογραμμίσεις. Μία νέα μιντιακή τέχνη σύνθεσης της μόδας, του ήχου και της εικόνας. Το σημαίνον πιάνεται αγκαζέ με το σημαινόμενο και η Μαντόνα αναδεικνύεται σε αδιαφιλονίκητη μεγκαστάρ της νέας δεκαετίας όπου το γκλάμουρ της πασαρέλας, το lifestyle των περιοδικών και ο γρήγορος πλουτισμός των χρηματιστηρίων αναμορφώνει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τους ρόλους μας.

Φθηνό, αλλά ταυτόχρονα πανάκριβο.

Στα βραβεία του MTV η αρτίστα εμφανίζεται ντυμένη Μαρία Αντουανέτα πλαισιωμένη από τους χορευτές-μαρκισίους της να λικνίζονται σε χάν'-η-μάνα-το-παιδί ερωτικά συμπλέγματα. Η Μαντόνα δοκιμάζει τα όρια της πορνογραφίας, τις ηθικές αναστολές του κοινού και τα όρια της εικόνας της. Απλώς για να σχεδιάσει την επόμενη μετάλλαξή της.

Έλα να θυμηθούμε παρέα το άσμα.