23.9.08

Madonna Week: Η ξανθιά τραγουδίστρια

Το οξυζενέ μαλλί και η φρυδούμπα είναι κατά βάση λάθος επιλογή, αλλά αυτή είναι η Μαντάνα που μάθαμε να αγαπούμε. Ο δίσκος True Blue (1986) μπορεί να μην διεκδικεί δάφνες υψηλής πχιότητας (άντε, να σου εξαιρέσω το Live to Tell που σου αρέσει), αλλά είναι εκείνος που έκαμε την αρτίστα χάουσχολντ μπραντ. Κοινώς την έμαθε η μαμά σου, η συννυφάδα της η Χρυσούλα και ο δευτερανηψιός της ξαδέλφης της θειάς σου της Μαγδάλως. Στο δίσκο αυτό η Μαντάνα ικέτεψε το μπαμπά της να την αφήσει να κρατήσει το μωρό της (Papa, don't preach), άνοιξε απλόχερα την καρδιά της (Open your heart) και ακόμα πιο πολύ τα πόδια της, ντύθηκε σπανιόλα και άρπαξε το ντέφι (La isla bonita) πρωταγωνιστώντας μαζί με το Λαμπάντα στα παιδικά πάρτι και βεβαίως τραγούδησε το ομότιτλο true-blue-baby-I-love-you και έγινε με τον τρόπο αυτό σιδερώτυπο στη Σούπερ Κατερίνα, αφίσα στο Ποπ Κόρν και είδωλο για τη Λιλύ Γκατζόλα τη βαφτισιμιά της Όλγας από την Προσουτσάνη.



Πάντως το βίντεοκλιπ του True Blue είναι πολύ αβανταδόρικο. Πρώτον ξεκινάει με τη Μαντάνα να σου κλείνει το μάτι και τα φωνητικά να δείχνουν πισινό, που πόσο πιο γουάου εισαγωγή να σου έχει. Ύστερα η Μαντάνα μπαίνει στο στούντιο με χοροπηδηχτό βήμα και φωνάζει ένα χέι γιομάτο νόημα, το οποίο ανταπαντούν με άλλο χέι τα φωνητικά και γενικώς καταλαβαίνεις ότι το τραγούδι είναι χέι-χέι. Το ύφος "κομμώτρια-πιστολάκι" συνοδεύεται από κούνημα του μαντηλιού σε ρυθμό βάρκα-γυαλό, ενώ το ρετρό-αυτοκίνητο και το μπαρ σου γεννούν μία γλυκιά νοσταλγία για την Αμερική του '50 που χάσαμε. Το τραγούδι κορυφώνεται με τη Μαντάνα σε φόντο ηλιοβασιλέματος να αποδίδει τη χορογραφία πάπιας και τα κορίτσια να ακολουθούν χαμογελαστά-η-ψυχούλα-τους-το-ξέρει την αρτίστα.

Την ίδια εποχή σου θυμίζω ότι η Μαντάνα έκαμε και τα πρώτα κινηματογραφικά της βήματα με το "Αναζητώντας απεγνωσμένα τη Σούζαν" που κανονικά θα έπρεπε να λέγεται "Αναζητώντας απεγνωσμένα το θεατή" και το "Who's that girl?" που επίσης θα έπρεπε να λέγεται "Whose was that idea?".