27.7.08

Ο Σκοτεινός Ιππότης

Καταμεσίς του θέρους δεν θα διέκοπτα μα με τίποτα τη γλυκιά βαριεστημάρα σου για να αρχίσω τα κινηματογραφικά reviews ή τίποτις γκρίνιες τύπου "το'να μου μυρίζει-τ'άλλο μου βρωμάει". Αλλά ετούτος δω ο Νυχτερίδας πολύ με έχει ενθουσιάσει και επειδή να συγκρατηθώ δεν μπορούσα, είπα αν (μη βαράς -αν λέμε, αν) δεν σε πετυχαίνω στο περιγιάλι το χρυσό, πάνω στην ξαπλώστρα και με παστωμένη την κοιλιά με κόπερτον, να σου προτείνω να συρθείς σε ένα σινεμαδάκι να τον δεις. Σουπερ λέμε! Καλοκουρδισμένος, σκεπτόμενος και εις επιβεβαίωση του τίτλου καρα-σκοτεινός και ερεβώδης.

Και θα ρίξεις τρελά ρισπέκτ στον Λέτζερ ο οποίος (ν'αναπαύεται η ψυχούλα του) δημιουργεί έναν νευρωτικό, ευφυέστατο και αναρχοαυτόνομο Τζοκερ που αγαπάς να μισείς. Παίζει με την ηθική, σου θέτει διλήμματα, σε φτύνει στα μούτρα, αντιπροτείνει το χάος. Σουβλιές στην αστική κοιλίτσα μου.

Πάρε και μερικές φωτό να ενθουσιαστείς (ναι, κλικάρεις και το βλέπεις φουλ σκριν).

2 comments:

Europanos είπε...

Τόσος ενθουσιασμός πια;!
Εκπληκτικός, δε λέω, ο Λέτζερ, ο Έκχαρτ και ο όλντμαν, αλλά η ταινία ήταν λίγο φλύαρη, έγινε ηθικοπλαστική και ολίγον προπαγανδιστική, δε νομίζεις; Πάντως ήταν πολύ δυνατά σκηνοθετημένη και είχε ωραία μουσική. Σαν ήρωα προτιμώ πάντα το Spiderman, είναι λιγότερο σκοτεινός κι περισσότερο ανθρώπινος!

pigkouinos είπε...

Εντάξει μαζί σου αναφορικά με το Σπάιντερμαν. Είναι αντι-ήρωας, χιουμορίστας και δεν χρειάζεται σουπερ-ντούπερ gadgets και οχήματα για να εντυπωσιάσει. Ο Νυχτερίδας μοιάζει πολύ χάρτινος και βαρετός μπροστά του. Γεγονός!

Αλλά συγκρίνοντας αυτόν τον Μπάτμαν με τον τελευταίο Σπάιντερμαν (που ήταν μεγάλη απογοήτευση), νομίζω ότι έγινε η μεγάλη ανατροπή. Πέραν της στυλιζαρισμένης δράσης, η ταινία διέθετε και ουσία. Αυτή η ωδή στην αναρχία και οι αναφορές στο χάος (και παρά τις ηθικοπλαστικές προεκτάσεις που καλώς παρατήρησες) είχαν -νομίζω- μεγάλο ενδιαφέρον, προσέθεσαν ένα δεύτερο επίπεδο σε μία φαινομενικά απλοϊκή αφήγηση και μου θύμισαν το θαυμάσιο (και υποτιμημένο) V for Vendetta.