30.3.08

Before the Devil Knows You're Dead

Τι κοινό έχει ο Τραβόλτας, ο Μπιλ Μάρεϊ και ο Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν; Βρίσκονται και οι τρεις στη λίστα με μισητούς ηθοποιούς που προσπαθώ να αποφεύγω γιατί μου σπάνε τα νεύρα, στραβώνουν τη νιρβάνα μου και μου ανεβάζουν την πίεση. Και κάθε φορά (ΜΑ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ) που παρασύρομαι και κάμω το λάθος να παραβώ την ως άνω αρχή, χτυπάω το κεφάλι μου στο ντουβάρι σαράντα δύο φορές επαναλαμβάνοντας μετά από κάθε ντουπ τη φράση «δεν θα ξαναδω μαλακία με δαύτον, που να πάρει 17 όσκαρ και να τον εκθειάσουν δυόμιση χιλιάδες κριτικοί κινηματογράφου» (ντουπ).

Όταν μία ταινία ξεκινά με τον πατσοκοιλαρά Χοφμαν γυμνό να το κάμει με την Μαρίσα Τομέι (που την κόβω να μπαίνει συντόμως στην ως άνω λίστα), καλό σημάδι δεν θα το πεις. Που πόσο πιο εμφατικά να σου πει ο σκηνοθέτης «σήκω φύγε και μην κοιτάξεις πίσω σου»; Τα σωστά να τα λέμε. Όλα τα σημάδια έδειχναν την έξοδο, αλλά εγώ εκεί. Να δω την κουλτούρα (ντουπ). Το στόρι της ταινίας είναι απίθανα βαρετό, με δύο αδέλφια να πραγματοποιούν ληστεία στο κοσμηματοπωλείο των γονιών τους –που πόσο παθέτικ πρέπει να είσαι για να το κάνεις αυτό;- και μετά από μία σειρά ηλιθιωδών λαθών και καμιά δεκαριά εμετικά φλασμπακ που πραγματικά δεν σε ενδιαφέρουν καθόλου, αναδυκνείεται και καλά η μιζέρια και η μοναξιά του σύγχρονου μεσήλικα που δεν κάθεται σπίτι του να δει την Έλλη Στάη και τον Χαρδαβέλα, αλλά λιώνει σκεπτόμενος πόσο πολύ τον αδίκησε ο μπαμπάκας όταν ήτανε τοσοδούλης μπόμπος. Καλά σου έκανε ρε ξεφτίλα! Που κανονικά θα έπρεπε να σου τραβήξει και ένα βρωμόξυλο μπας και ισιώσεις λιγάκι και σταματήσεις να μας τα πρήζεις. Γελοίε!

Υποσχέσου μου ότι δεν θα ξαναβρει διανομή, ταινία με τον Φίλιπ Σέιμουρ Χοφμαν στην Ελλάδα. Και ότι οι κριτικοί κινηματογράφου θα σταματήσουν να ξεγελάνε τον κόσμο και να τον οδηγούν μαζικά σε παπάρες που κανονικά θα έπρεπε να προβάλονται μόνο στην ΕΤ3 κατά τις 4 το πρωί και με διαφημίσεις τηλεμάρκετινγκ στο ενδιάμεσο.

Σα να ζαλίζομαι λίγο από τα ντουπ.

2 comments:

Apotheosis είπε...

Ναι, αλλά η Μαρίσα είναι hot, αρκεί να κλείνεις το ένα μάτι για να αποφεύγεις τον Χόφμαν.

Dr. Teddy είπε...

Νομίζω ότι αδικείς λιγάκι την ταινία, πολύ καλύτερη από αυτές των Όσκαρ πάντως...