4.1.08

I am legend

Από το τρέιλερ φαινότανε πολύ κλασομεντέ. Σου λέει ότι μένει μόνος του ο Will Smith στον πλανήτη με μόνη παρέα ένα σκύλο και κάμει ό,τι γουστάρει ολημερίς, τύπου παίζει γκολφ στην Πέμπτη Λεωφόρο, οδηγεί όποιο αμάξι γουστάρει και μπαίνει σε σουπερμάρκετς και τρώει μερέντες. Με το που πέφτει το σκοτάδι όμως, σπεύδει να κλειδαμπαρωθεί στο καταφύγιό του με αγκαλιά την καραμπίνα, διότι ξυπνούν πειναλέα ζόμπι που ψάχνουν να γευτούν ανθρώπινη σάρκα και γίνεται της μουρλής το πανηγύρι.

Και ενώ η ταινία όντως σε εξωθεί αρχικώς στο θα-κάμω-τα-τσίσα-μου-πάνω-μου, με το που αρχίζεις να εξοικειώνεσαι με το ψηφιακό το ζόμπι και πλέον αποζητάς και κάτι σε υπόθεση, πάπαλα και καλό σας βράδυ. Δώκαμε όλα τα λεφτά μας στους κοιλιακούς του Will και στα εφέ και ξεχάσαμε να πληρώσουμε σεναριογράφο. Διάλογοι χωρίς νόημα, ασυνάρτητες συμπεριφορές (μετά από μία μακρά περίοδο απίστευτης μοναξιάς, βρίσκει ο πρωταγωνιστής στο σπίτι του μία χαζοβιόλα και έναν πιτσιρίκο να τρώνε και το πρώτο που αποφασίζει να τους ρωτήσει είναι γιατί φάγανε τα λαζάνια του που τα είχε φυλαγμένα. Και όχι, δεν κάμω πλάκα!). Και σα να μην έφθανε αυτό, σου’ρχεται αμέσως μετά το πιο ξενέρωτο αμερικανομιλιταριστικό φινάλε που έχεις δει εδώ και καιρό και που τη σηκώνει τη χριστοπαναγία του.

Νομίζω ότι το συγκεκριμένο είδος της σπλατεριάς τραβάει μεγάλα ζόρια και καλά θα κάμουν οι σεναριογράφοι να βάλουν τους κώλους τους κάτω να γράψουν τίποτις σοβαρό, διότι με τέτοιους ψυχάκιδες πρωταγωνιστές, εγώ πλέον είμαι σταθερά υπέρ των ζόμπι.

Βαθμός: 3/10 (είναι σα να το’χεις ξαναδεί)

1 comments:

gnomo είπε...

Μα είναι δυνατον να μην κερδιζουν ποτε τα ρημαδια τα ζομπι; ΠΟΤΕ;

Penguin, τι ψαχνεις να βρεις τώρα. Οπως το λες στην τελευταια σου πρόταση είναι. Σαν να το εχεις ξαναδει.