1.1.08

Γράμμα στο Άγιο Βασίλη

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Κατ’αρχήν χρόνια πολλά και καλή χρονιά! Πρέπει να σου εκμυστηρευθώ ότι είσαι ο πλέον αγαπημένος μου μη-υπαρκτός χαρακτήρας (μετά τη Μάγια τη Μέλισσα) και η αλήθεια είναι ότι χρόνια τώρα σκεφτόμουνα να σου στείλω δύο κουβέντες –αν και θα προτιμούσα να τα πούμε κάποια στιγμή και από κοντά, στο σαλέ σου στη Φινλανδία (περιμένω πρόσκληση).

Φέτος υπήρξα καλό παιδάκι σε γενικές γραμμές. Αν εξαιρέσεις που μάγκωσα στο παράθυρο του αυτοκινήτου μου το χέρι ενός ινδού που πωλούσε καλάμια ψαρέματος (δεν είμαστε όλοι φιλεύσπλαχνοι όπως ο Μαγγίνας), που άνοιξα όλες τις ηλεκτρικές συσκευές στις 12 το μεσημέρι του Σαββάτου που υποτίθεται ότι θα γινόταν εμπάργκο στη ΔΕΗ (μου ήρθε να πλύνω τις κουρτίνες και να ακούσω στη διαπασών τον Εραστή του Κατέλη, βλέποντας ταυτόχρονα τα Ζουζούνια στο Alter και επειδή ένιωσα μία πούντα με το κλιματιστικό, άνοιξα και λίγο το αερόθερμο –υπάρχει πρόβλημα;), που πήγα στην εκλογή προέδρου του ΠΑΣΟΚ τη θεια μου τη Μερόπη που έχει αλτσχάιμερ και την έπεισα να ψηφίσει Αντρέα και που έδωκα στα παιδάκια που ήρθαν εψές να μου πουν τα κάλαντα, κυπριακές λίρες (να δω τι θα τις κάμουν από σήμερα που έπαψαν να κυκλοφορούν!), κατά τα άλλα υπήρξα καλό χριστιανόπουλο.

Για το λόγο αυτό αναμένω να τιμήσεις την υπόσχεσή σου να με διορίσεις φέτος στο δημόσιο, να μου εγκριθεί η αίτηση για θέση πάρκινγκ έξω από την πολυκατοικία μου ως τάχα μου άτομο με ειδικές ανάγκες (που δεν έχω εγώ τόσες ειδικές ανάγκες Άγιε μου; Θυμάσαι την εικοσασέλιδη λίστα που σου έστειλα πέρσι;) και να με κληρώσεις επιτέλους να παίξω στο Super Deal –που τόσες πρόβες έχουμε κάμει στον καρσιλαμά και το χαλιγκάλι με την ξαδέλφη μου την Φωτούλα και το θείο Αριστείδη, για να είμαστε έτοιμοι ως οικογένεια να χορέψουμε με τον Φερεντίνο (δεν είναι κρίμα να πάει στράφι τόση πρόβα στο χορό; ε; δεν είναι καλέ μου παππούλη;).

Φιλιά!

ΥΓ: Ξεύρω ότι είσαι πολύ εντάξει και δεν θα μου χαλάσεις χατίρια, αλλά μπάι-δε-γουέϊ σου υπενθυμίζω ότι έχω ακόμη εκείνο το ντιβιντί που με είχες στα πόδια σου και με φώναζες «πιγκουινάκο-σου» και ξεύρεις ότι πολύ θα λυπηθώ να πάω με δαύτο στην Όλγα Τρέμη και το Θέμο Αναστασιάδη! Α, και δέσου καλά στο έλκυθρο, πολύ θα χαλιόμουν να μάθαινα ότι βούτηξες στο κενό…

1 comments:

Γκρινιάρης είπε...

Χεχε! Καλή χρονιά Πιγκουίνε!