13.8.07

Summer Hits 2007

Έκατσες να αναρρωτηθείς γιατί διάολε κάηκε εφέτος η μισή χώρα, σημειώθηκαν πλημμύρες στην Αγγλία, έπεσε ένα αεροπλάνο στη Βραζιλία και κλείστηκε η Μπρίτνει Σπίαρς στο τρελάδικο; Μα διότι έκαμα είκοσι μέρες διακοπές! Ναι, πολύ καλά άκουσες: δια-κο-πές! Και μάλιστα κλασικού τύπου. Παραλία, ήλιος, φαγητό και αραλίκι. Που είναι τελοσπάντων περίεργο για μένα, διότι κανονικά όταν με στείλεις σε ένα ξένο μέρος μετατρέπομαι αυτομάτως σε γιαπωνέζο τουρίστα. Βγάζω χάρτη, χαράσω διαδρομές, οπλίζω τη φωτογραφική και ξεχύνομαι σε μουσεία, εκθέσεις και λοιπά αξιοθέατα. Μη σου πω ότι τσακίζουν και τα μάτια μου. Φέτος δεν ξεύρω αλλά την είδα ανάποδα. Δε λέω, ήτανε δύσκολος χειμώνας (μου στοίχισε η κάθοδος της Όλιας στο τραγούδι και η άνοδος του Λιάγκα στην πολιτική), αλλά δεν το περίμενα να βρεθώ παστωμένος με αντηλιακό επάνω σε ξαπλώστρα.

Μπατσί, Άνδρος

Ανάμεσα στα άλλα, πήγα Άνδρο. Που πολύ ωραίο νησί θα το πεις, κυρίως αν είσαι καπουτσίνος μοναχός με όρκο σιωπής και θέλεις ένα μέρος να στήσεις το κονάκι σου ή ο Μιχαήλ Μαρμαρινός και αποσύρεσαι για να σχεδιάσεις την επόμενη αβαντγκαρντ παράστασή σου. Το έπιασες το υπονοούμενο, το νησί δεν διαθέτει νυχτερινή ζωή. Και μαγκιά του! Προσωπικώς πολύ το εχάρηκα κι ας εκτόξευσα τα τριγλυκερίδιά μου από τις φουρτάλιες (με πέντε έως επτά αυγά ανά πιάτο, ρεύεσαι πούπουλα), ας έκλαψα τα λεφτά που πλήρωσα για να δω την έκθεση του Αντρέ Μασόν στο Μουσείο Γουλανδρή (μεγάλη μούφα, εκτός κι αν τη βρίσκεις θαυμάζοντας εικονογραφήσεις με τον Μινώταυρο να απαυτώνει την Πασιφάη στο όρθιο, το πισωκολλητό και το ανακλινδράτο –που τελοσπάντων και η Πάρις Χίλτον έχει γυρίσει τσόντα αλλά δεν αποτελεί και το «πολιτιστικό γεγονός του καλοκαιριού»!) και ας συνάντησα στην παραλία του Αγίου Πέτρου την τελευταία ενσάρκωση του Εωσφώρου σε νήπιο (που να έχει καρφώσει τα πόδια στην άμμο το μούλικο, να στριγγλίζει επί μισάωρο με μανία και να μην είναι σε θέση κανένας να το κάνει καλά! Τι ο μπαμπάς να το τραβάει, τι η μαμά να το κανακεύει, τι οι λοιποί λουόμενοι να του ρίχνουν χριστοπαναγίες και μπουκάλια κοκακόλας’ νομίζω ότι και η κυρα-Μοντεσσόρη η ίδια να’ρχοτανε, μία βρεμένη σανίδα θα τη χρησιμοποιούσε!)

Πήγα και Ρόδο! Πήχτρα η Σωκράτους στην Παλαιά Πόλη. Αλλά και η παραλία εκατέρωθεν του Ενυδρείου. Και η Λίνδος. Και η (εκθαμβωτικά) ανακαινισμένη Καλλιθέα που επιτέλους μπορείς να επισκεφθείς για να περπατήσεις στα βήματα της Βουγιουκλάκη αναβιώνοντας εκείνο το φινάλε με τον Βουλγαράκη και το περιπολικό. «Αγάπη μου, αγάπη μου, σφίξε με στην αγκαλιά σου αγάπη μου, αγάπη μου!».

Αχ, ωραία ήτανε τελικά....

Και τώρα; Άσε, μην το σκέφτεσαι. Ως και τζόκερ είχα παίξει χθες σε μία ύστατη προσπάθεια να αποφύγω τη δουλειά σήμερα. Είχα υφάνει και σενάριο. Ήμουν –λέει- ο μοναδικός υπερτυχερός και τη Δευτέρα το πρωί έστελνα στο γραφείο με fax την παραίτησή μου. Μαζί με μερικές από τις παρακάτω φωτογραφίες.

(Μα να βγει τζόκερ το δεκαοκτώ; Την τύχη μου γαμώτο!)

(από πάνω προς τα κάτω: Χώρα της Άνδρου, Κόρθι Άνδρου, ξαναμανά Κόρθι, Ανδριώτισσα γάτα, Καστέλο στη Ρόδο, Εσωτερική Αυλή Καστέλου, Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου, Λίνδος πανοραμικά από Ακρόπολη -που μου βγήκε η γλώσσα για ν'ανέβω οπότε το καλό που σου θέλω να εκτιμήσεις αυτή τη λήψη, Καλλιθέα Ρόδου)

1 comments:

DaNaH είπε...

Υπέροχες οι φωτογραφίες σου!!! "Γέμισες" από εικόνες και "γέμισες και τις μπαταρίες σου" απ'ό,τι φαίνεται! :-)