28.9.06

Πτωχή πλην πλούσια Ελλάς!

Ψάχνω την τσέπη μου το πρωί για να πληρώσω τον καφέ και τι να ιδώ; Εκεί που νόμιζα ότι είχα ένα εικοσάρικο και κάτι ψιλά, βρέθηκαν οι τσέπες μου γιομάτες χαρτονομίσματα. «Νάτος, νάτος ο ληστής των τραπεζών!» φωνάζει μία κυρία, ενώ κάποια άλλη έκαμε τη λογική υπόθεση ότι είμαι καποιουνού κουμπάρος –δεν δικαιολογείται αλλιώς όλο ετούτο το χρήμα! Πριν καλά-καλά το καταλάβω, μ’ έχουν πάρει στο κατόπι τρεις μαντραχαλάδες, ένας συνταξιούχος του ΟΓΑ, δυο γριές κι ένα τσιουάουα. Τρόμαξα να γλιτώσω (το άτιμο το τσιουάουα είχε μεγάλες αντοχές), αλλά όταν εντέλει τα κατάφερα, ήρθα κι αναρωτήθηκα κι ο ίδιος: ρε μπας κι έκλεψα όντως καμία τράπεζα και δεν το κατάλαβα; Μήπως μου κλήρωσε επιτέλους κι εμένα η τύχη και χέστηκα εξάφνου στο τάλιρο; Μα καμία σχέση όμως! Έκαμε λέει ο Αλογοσκούφης απογραφή και μ’ένα τσιγκιτιγκλον βγήκαμε όλοι πλουσιότεροι! Τι χαρά είναι ετούτη που μας βρήκε στα καλά του καθουμένου; «Θαύμα, θαύμα!» φωνάζουν στη Ρηγίλλης!

Εμείς δεν ζούμε απογραφή: τη διαφήμιση του Τζόκερ, ζουμε! Κι αν σου κάτσει; Κοίτα λοιπόν να δεις που μας έκατσε πανεθνικώς! Αλλά βρε παιδί μου, αυτό το πράγμα με την αυξομείωση των οικονομικών μεγεθών, εμένα προσωπικώς μου έχει προκαλέσει μία ανασφάλεια. Κάθε βράδυ πέφτω να κοιμηθώ και δεν ξεύρω που θα με ξημερώσει: στο Μόντε Κάρλο ή στη Μποτσουάνα; Με την πρώτη απογραφή βρεθήκαμε να χρωστάμε της Μιχαλούς. Με τη δεύτερη, θα βρεθούμε να μας χρωστά η Μιχαλού (αφού πλέον έχουμε λογιστικοποιήσει τις πομπές της, τέτοια που είναι!) και όλο της το σόι!

Πρέπει να το παραδεχτείς όμως! Αυτή η κίνηση ήταν ένα σκληρό ράπισμα στους ξένους που μας κατηγορούνε ότι είμαστε ένα μπορντέλο και μία χώρα κλεφτοκοτάδων και ληστών: αφού έτσι το θέλετε, η κυβέρνηση (που το θέμα «οικονομία», το’χει!) ενέταξε στα τεφτέρια της το προϊόν που παράγεται από τις ως άνω δραστηριότητες, εκτοξεύοντας στα ύψη το κατά κεφαλήν εισόδημα, την ευημερία του νεοέλληνα, την πίεση του Αλμούνια και την τιμή του κουτουπώματος στην οδό Φυλής.

Διότι θα μου πεις, πώς διορθώνει ο σωστός ο πολιτικός το φιάσκο της απογραφής; Παραδεχόμενος το σφάλμα του και προβαίνοντας σε διορθωτικές κινήσεις; Ουόχι! Κάνοντας γαργάρα τους στόχους που του φόρεσαν οι Βρυξέλλες και πασχίζοντας να τους φθάσει μετριάζοντας τις δαπάνες και κάνοντας πιο λογική διαχείριση του δημοσίου χρήματος; Ουόχι! Ο σωστός ο πολιτικός, ο μαγκιόρος αφού συγχαρεί αυτάρεσκα τον εαυτό του για το πρώτο φιάσκο, προχωρά στη μεγάλη πολιτική ανατροπή οργανώνοντας θεαματικά το ακριβώς αντίστροφο φιάσκο!

Και μην ακούσω κανένα ψωριάρη Ευρωπαίο να μας αποκαλεί πλέον πτωχούς! Διότι να έρθει αυτός να ζήσει εδώ με το τρεις κι εξήντα κι έχει να πει το Δεσπότη, Παναγιώτη!

1 comments:

mcfly είπε...

Δήλωσε και τα κέρδη των μαύρων απ' τα σιντίζ;