26.7.06

30

Τι κάμεις πριν επιχειρήσεις μακροβούτι; Παίρνεις βαθιά ανάσα και κλείνεις μάτια και μύτη. Ε, κάπως έτσι αντιμετώπισα τα φετινά μου γενέθλια! Είπα βρε παιδί μου να κάμω κι εγώ μία προσωπική υπέρβαση και να περάσω στο fast forward τη γνωστή υπαρξιακή κρίση που με πιάνει αυτή την περίοδο, αφήνοντας κατά μέρος τις νευρώσεις περί ηλικίας (και τη συνειδητοποίηση ότι θυμάμαι τον εαυτό μου να βλέπει το Πλοίο της Αγάπης και τον Ιππότη της Ασφάλτου σε πρώτη προβολή). Και δεν σου κρύβω ότι για κάποιες ημέρες το κόλπο πέτυχε…

Ώσπου εψές έρχεται η κουβέντα στο γραφείο για ηλικίες. Το βλέπω που λες το κακό το ερώτημα («εσύ, πόσο είσαι;») να μου’ρχεται καρφωτό από γλωσσού κορασίδα και πιάνω τον εαυτό μου να παθαίνει μία σύγχυση και μία ταραχή. Ιδρώνω, ξεφυσάω και μετά από μία ανησυχητική παύση, ψελλίζω «εικοσιενν… εικοσιενν… τριάντα!».

«Α, είσαι τριάντα;» μπήγει το μαχαίρι η κορασίδα βαθύτερα στο κόκαλο. «Ε, ναι…» «Αλλά μόλις τα έκλεισα!» σπεύδω να συμπληρώσω, χαμογελώντας αμήχανα και σε μία απέλπιδα προσπάθεια να εξευμενίσω τη δήλωση. Πολύ αργά. Η παραδοχή αυτή της ηλικίας μου, είχε ήδη λειτουργήσει ως εσωτερική βόμβα μεγατόνων εκτοξεύοντας ολούθε βασανιστικά ερωτήματα.

Έχω τσεκάρει τη σχετική λίστα του Nitro με τα «50 πράγματα που πρέπει να έχετε κάμει οπωσδήποτε ως τα 30»; Πότε θα χάσω εκείνα τα έξι κιλά που είχα πάρει στο στρατό; Μήπως είναι ώρα να σταματήσω να βλέπω τον Σκουμπιντού; Να πετάξω εκείνον το δίσκο βινυλίου με τη Μπέσσυ Αργυράκη; Τι έχω κάνει εγώ για την Ελλάδα; Για το περιβάλλον; Για τη φώκια Μονάχους-Μονάχους; Είμαι ευχαριστημένος με τη δουλειά μου; Με τα λεφτά που παίρνω; Με την προσωπική μου ζωή; Πότε θα γίνω εγώ, πατέρας;

Κι ενώ κλαψούριζα περίλυπος αναζητώντας γιατρειά σε βιβλία του Νίτσε και σε εκπομπές της Άννας Δρούζα, υπέπεσε στα χέρια μου συνέντευξη της Τζόαν Κόλλινς.

Κι ύστερα σκέφτηκα ότι πρέπει να κοιτάμε την πραγματικότητα κατάματα και να την αγνοούμε. Κι επίσης ότι ο δίσκος της Μπέσσυς είναι συλλεκτικός και θα μείνει στη θέση του! Άλλωστε μπορώ να εξετάσω το ζήτημα με μεγαλύτερη ωριμότητα στα σαράντα μου.

5 comments:

ευγενία είπε...

Δηλαδή η Τζόαν Κόλλινς είχε ευεργετική επίδραση επάνω σου; ;)

Ευγενία είπε...

φτου!
σημαντική σημείωση (για να μην παρεξηγηθεί το iq μου!): αν η φωτογραφία του ποστ μου είχε ανοίξει πριν κάνω το ανωτέρω σχόλιο, δεν θα το είχα κάνει! ;)

Μικρός Πρίγκηπας είπε...

Χρόνια πολλά, να είσαι καλά να σε διαβάζουμε!

ΛήΔα είπε...

πολυ χαιρομαι που προηγεισαι.. και μας εμψυχωνεις,

να μην ξεχασω να διαβασω 2-3 φορες αυτο το αρθρο στις αρχες του Σεπτέμβρη... :-)

(ξάνα)
Χρονια πολλά και κυριως καλά !

asteroid είπε...

Δεν θάθελα να σε απογοητεύσω, αλλά και με είκοσι χρόνια περισσότερα, που έχω, τα πράγματα περίπου ίδια είναι. Μπορεί εμείς να διαβάσαμε περισσότερο "ΚΛΙΚ" απ' ό,τι "Nitro", αλλά η ουσία δεν αλλάζει κι εξακολουθούμε κι εμείς να μη έχουμε κάνει ούτε το 10% απ' όσα περιλαμβάνονται στις λίστες. Είναι οι λίστες των άλλων αυτές, όμως, όχι δικές μας - κι αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό και το πιο πολύτιμο, που μπορεί να συνειδητοποιήσει κανείς μετά τα 30...
Χρόνια Πολλά, make your own list and then undo it every day!!!