22.5.06

Eurovision 2006 (Επιμύθιο)

Όταν η κυρία Λουκά είπε ότι τη Eurovision θα την επάρει ο Διάολος, ουδείς κατάλαβε ότι τα λόγια αυτά ήταν προφητικά. Τώρα όμως που ήρθε και η επιβεβαίωση, έρχομαι κι αναρωτιέμαι μήπως εντέλει διάφορα γεγονότα που συνέβησαν τελευταίως στη χώρα –όπως η επίσκεψη της Κοντολίζας Ράις στην Αθήνα, το πτώμα με άρωμα λεβάντα του Βυσσαρίωνος ή ο χωρισμός της Νατάσσας Θεοδωρίδου από το Φουστάνο- και τα οποία περάσαμε στο ντούκου, στην πραγματικότητα ήταν προειδοποιήσεις του επερχόμενου φινλανδικού Αρμαγεδώνα.

Η κυρία Λουκά πάντως που είναι πολύ απασχολημένη αυτήν την περίοδο με όλη τούτη την επέλαση του Κακού (γεμάτη η agenda της!), πρόλαβε να δηλώσει βαθύτατα συγχυσμένη για τον αποκλεισμό της Ανέτ Αρτάνι, την οποία θεωρούσε (I quote) «πολύ καλή και χριστιανική φωνή», καθώς είχε διακρίνει μέσα στα λόγια του τραγουδιού («Why do the angels cry»), έντονο χριστιανικό μήνυμα. Κάποιοι άλλοι βέβαια –λιγότερο πεφωτισμένοι, η αλήθεια είναι!- παρόμοιο θεόπνευστο μήνυμα εντόπισαν στο ντεκολτέ της αρτίστας.

Αλλά για να επανέλθω στα των αντιδράσεων, η θεούσα-celebrity δεν είναι η μόνη που διαμαρτύρεται για την κατάκτηση του τροπαίου από τους βελζεβούλ-ροκάδες. Πολλοί άλλοι αστέρες της καλλιτεχνικής ζωής του τόπου έσπευσαν να συστρατευθούν με τις ως άνω θέσεις, δηλώνοντας αποτροπιασμό για το βδελυρό φαινόμενο που έρχεται να μαγαρίσει το θεσμό! (Εντάξει, το ξεύρω ότι αυτοί οι ίδιοι μέχρι προχθές μιλούσαν για «πανηγυράκι» και όχι για «θεσμό», αλλά όπως καταλαβαίνεις σήμερα και προκειμένου να προβάλλουν το διανοουμενίστικο σνομπισμό τους και να καταλάβουν μία θέση σε κάποιο παράθυρο, έριξαν μία πρόσκαιρη αναβάθμιση στο όλο θέμα). Επιπλέον, προβληματισμό στην κρατική τηλεόραση δημιουργεί η φήμη περί της «κατάρας Μπόκοτα» η οποία φέρεται να γκαντέμιασε την υπέρλαμπρη διοργάνωση, με αποτέλεσμα στο ραδιομέγαρο από το πρωί να κάμουν ευχέλαια. Ήδη έχει κληθεί σχετικώς ο Κώστας Χαρδαβέλας.

Εις απάντηση πάντως των απανταχού επικριτών, στο σημείο αυτό θα διατυπώσω επίσημη πρόταση προς την ΕΡΤ για την εκπροσώπηση της χώρας στον επόμενο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision (που και με δεδομένη την εξάντληση των εγχώριων pop stars, έχετέ την υπόψη, αχρείαστη να’ναι!). Νομίζω ότι η Ελλάς πρέπει του χρόνου να δώκει ένα ηχηρό χαστούκι στα τέκνα του Εωσφόρου στέλνοντας στο Ελσίνκι (γνωστό πλέον και ως «άνδρο του Κακού») τον Πέτρο Γαϊτάνο με ελληνορθόδοξη σύνθεση, ηθοπλαστικούς στίχους και ένδυμα χρώματος μαύρου επενδυμένο με κομποσκοίνια από το Άγιο Όρος. Η σκηνική παρουσία θα είναι μεν λιτή και απέριττη, αλλά έναν ανεμιστήρα (τύπου Καρόλα) θα τον έχουμε, αφενός για να ανεμίζει το μαλλί του Πέτρου και αφετέρου για να διαχέεται το θυμιατό στην αίθουσα! Για να μην πέσει πολύ βαρύ στους Ευρωπαίους το θέαμα, μπορούμε να προσθέσουμε (στα φωνητικά) τους παπα-ροκάδες ή να μιξάρουμε στο ρεφρέν τη φράση «Έλα όπως είσαι (Yo!)» του Χριστόδουλου. Το χορευτικό με την κυρία Λουκά κρίνεται πλεονασμός.

Και μία είδηση της τελευταίας στιγμής. Σύμφωνα με έντονη (αλλά αμφισβητούμενης εγκυρότητας) φημολογία που κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες, πίσω από την τρομακτική μάσκα του φινλανδού Mr.Lordi κρύβεται ο Μιχάλης Ρακιντζής, ο οποίος θέλησε με αυτόν τον τρόπο να πάρει το αίμα του πίσω! Σε κάθε περίπτωση, η νίκη αυτή αποδεικνύει αναδρομικά (σαν το ΛΑΦΚΑ ένα πράγμα) ότι ο καλλιτέχνης ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του!

20.5.06

Eurovision 2006 (Προβλέψεις)

Σου’χω ακόμη δύο χρωστούμενα. Άξια λόγου δεν είναι, αλλά για να έχεις μία ολοκληρωμένη εικόνα:

Ηνωμένο Βασίλειο
Τη χώρα εκπροσωπεί άτυχος χιπ-χοπάς τύπου Νίκος Βουρλιώτης, ο οποίος στήνει επί σκηνής αίθουσα διδασκαλίας (σεμινάριο) για μαθητριούλες (δεσποινάριο), αλλά επειδής το concept είναι πρωτόλειο, το όλο πράγμα καταλήγει σε φιάσκο (δελφινάριο).

Ελβετία
Ένα μάτσο αδιάφορων νέων τραγουδά το «If we all give a little», προσπαθώντας να πείσουν τις υπόλοιπες χώρες να τους δώκουν από κανα-δυο πόντους η καθεμία, μπας και δούνε χαΐρι. Γυφτιά θα το πεις και επαιτεία, επίσης. Αλλά αγαπητέ μου, έτσι χτίζονται οι μεγάλες ελβετικές τράπεζες. Το άσμα διαγωνίζεται πρώτο, γεγονός που σημαίνει ότι οι μηχανισμοί μνήμης σου θα το απωθήσουν εύκολα (και πίστεψέ με, δικαίως!).

Τέλος! The end! Finito! Ουφ, επέτρεψέ μου έναν αναστεναγμό ανακούφισης! Διότι να έχεις την απίστευτη δουλειά στο γραφείο όλη την εβδομάδα και να πρέπει συνάμα να σχολιάσεις τριάντα επτά άσματα, εύκολο δεν είναι! Επειδή όμως ξεύρω ότι μετά από όλη αυτή την εμπεριστατωμένη ανάλυση, γουστάρεις και πρόβλεψη, άκου:

Φινλανδία (αγαπημένο!), Ρουμανία, Ουκρανία (το κορίτσι-ορχήστρα με τις μπαλαλάικες), Βοσνία Ερζεγοβίνη και Σουηδία θα κονταροχτυπηθούνε για τις πρώτες θέσεις, ενώ δίνω πιθανότητες για πλασαρίσματα-έκπληξη σε Ελλάδα (δύσκολο το κόβω να χτυπήσει τριάδα, παρά το γεγονός ότι η διεθνούς βεληνεκούς καλλιτέχνιδα Άννα Βίσση είναι αρκετά δυνατή -αλλά ίσως και υπερβολική), Δανία και Ρωσία. Τέλος, εξαιρετική είναι και η Νορβηγία, την οποία εγώ προσωπικά πολύ θα χαιρόμουν να έβλεπα με το βραβείο στο χέρι.

Χμμμ, αν έπρεπε να ποντάρω κάπου τα λεφτά μου, θα το έπαιζα μεταξύ Ρουμανίας και Φινλανδίας.

Eurovision 2006 (Μέρος Έκτο)

Σουηδία
Έχοντας συμμετάσχει δύο ακόμη φορές στο διαγωνισμό, η Καρόλα είναι αυτό που λέμε παλιά καραβάνα! Στη σκηνή, τα μαλλιά και το φόρεμα-σεντόνι της καλλιτέχνιδος ανεμίζουν καθ’όλη τη διάρκεια του τραγουδιού γεγονός που εμένα προσωπικά πολύ με επροβλημάτισε (Έχει στηθεί ειδικός ανεμιστήρας για την Καρόλα ή έχουμε προσλάβει άνθρωπο να τη φυσάει; Η συγκεκριμένη επιλογή γίνεται για στυλιστικούς λόγους ή απλώς, ζεσταίνεται; κ.λπ.).

Μολδαβία
Το lambada επιτέλους φθάνει στο παραπέτασμα και ως εξ αυτού, λολίτα ονόματι Ναταλία Γκορτνιένκο, νιώθει μία φούντωση μία φλόγα και τα πετάει όλα έξω, μένοντας με το μπικίνι (η παραγωγή έχει φροντίσει ώστε ο ανεμιστήρας της Καρόλα να στρέφεται τώρα προς τους άρρενες θεατές που νιώθουν με τη σειρά τους μία έξαψη). Οι στίχοι αγγίζουν ποίηση του Απολυνέρ, με συγχορδία λέξεων όπως loca, boca, roca, moca και το τραγούδι θα ακουστεί αυτό το καλοκαίρι, σε κλαμπάκια γύρω από τη Μαύρη Θάλασσα.

Νορβηγία
Κι άλλη ποιότητα (το προηγούμενο ήταν η Βοσνία Ερζεγοβίνη, συγκεντρώσου!) αυτή τη φορά στο πιο Νυμπελούγκεν, με την Christine Guldbrandsen να ερμηνεύει το «Alvedansen». H Christine ερμηνεύει το αιθέριο άσμα ντυμένη στη λευκά συνοδευάμενη από βιολιά και αγγελικές φωνές, γεγονός που σου δημιουργεί εξάφνου την εντύπωση ότι πάει, τα τίναξες τα πέταλα και βρέθηκες σε συναυλία των χερουβείμ. Αν είναι πάντως έτσι ο Παράδεισος, χαλάλι.

Ισπανία
Η χώρα έχει πολύ χολοσκάσει που τα τελευταία χρόνια δεν παίζει στις υψηλές θέσεις και απεφάσισε να στείλει τις Las Ketchup, οι οποίες όπως θα θυμάσαι (διότι είσαι και ψαγμένος αναγνώστης) είχαν σημειώσει μεγάλη διεθνή επιτυχία με το αλήστου μνήμης «Asereje». Εντούτοις, ενώ οι Las Ketchup που ξεύραμε ήτανε τρεις αδελφάδες, κόρες του κιθαρίστα El Tomate, εδώ μας εμφανίζεται τέταρτη αδελφή (πιο large από τις άλλες) και έρχεσαι ο θεατής και μπερδεύεσαι. Υπήρχε εξ αρχής αυτή η αδελφή ή έχει μπερμπαντέψει στο παρελθόν ο El Tomate ωσάν τον Κοντολάζο και τώρα αναγνωρίζει νόθα τέκνα (με άμεσες συνέπειες στη σύνθεση του group); Μήπως οι τρεις (ξερακιανές) καραϊκαηδόνες είχανε κρυμμένη την ευτραφή αδελφάδα τους σε καμία υπόγα, τύπου Κωσταλέξη ώσπου να σουλουπωθεί το όνειδος της οικογενείας;

Ρουμανία

Ο 27χρονος Μιχάι Τραϊστάριου είναι καθηγητής φωνητικής, ανεβοκατεβαίνει τις οκτάβες σαν ασανσέρ και έχει βγει πρωταθλητής μαθηματικών στη Ρουμανία (άσχετο, αλλά όσο να πεις, σε εντυπωσιάζει). Το ρεφρέν του τραγουδιού "Tornero" κολλάει στο μυαλό σου σαν τσίχλα. Έχει πλεονέκτημα ο παίκτης.

(συνεχίζεται & ολοκληρώνεται, με τις προβλέψεις του Τεκμηρίου)

18.5.06

Eurovision 2006 (Μέρος Πέμπτο)

Σλοβενία
Χαρούμενος νέος με μαλλί πασαλειμμένο στο γιαούρτι, χτυπιέται επί σκηνής δηλώνοντας ότι είναι ο «Mr Nobody», θέση που δύσκολα θα αμφισβητήσεις. Ο Anzej Dezan είναι 19 χρονών και πηγαίνει ακόμη στο σχολείο, ουχί διότι κόπηκε στα Θρησκευτικά, αλλά επειδή πέρσι πήγε και κλείστηκε σε ένα ρεαλιτόσπιτο, με αποτέλεσμα να μείνει στην ίδια τάξη! Δεν ξεύρω αν θα χτυπήσει πεντάδα (που θα μπορούσε, γιατί δε’ν’καθόλου κακό), αλλά ο Anzej κάποια στιγμή στο μέλλον θα χτυπήσει το κεφάλι του στον τοίχο.

Μονακό
Εντάξει, το τραγούδι “La coco dance” θα μπορούσε να ανήκει στο ρεπερτόριο των Candy Girls (και για να είμαι ειλικρινής, περιμένω σύντομα διασκευή στα ελληνικά από τα «Ζουζούνια»), αλλά η Severine Ferrer είναι κάτι σαν τα σοκολατάκια του πρέσβη. Γλυκιά, σοκολατένια και με γέμιση φουντούκι. Νομίζω ότι είμαι ερωτευμένος.

Πολωνία
Ζοχαδιασμένο συγκρότημα με το όνομα «Ich Troje» ερμηνεύει άσμα υπό τον εξαιρετικά πρωτότυπο τίτλο «Follow your heart!». Όλα τα λεφτά είναι ο βραχνιασμένος τραγουδιστής με το μπορδοροδοκόκκινο μαλλί, που φαντάζομαι ότι όταν κολυμπάει το καλοκαίρι στη θάλασσα χρησιμεύει και ως σημαδούρα. Κάποιοι το έχουν στα φαβορί. Αδιάφορο (και το τραγούδι και το ότι το έχουν στα φαβορί).

Ρωσία
Ο τραγουδιστής Dima Bilan είναι πολύ δημοφιλής στη Ρωσία. Μάλιστα, έμαθα ότι έχει συμμετάσχει στο εκείθε Fear Factor, όπου κρεμάστηκε ανάποδα από τον υψηλότερο τρούλο του Κρεμλίνου, περπάτησε γυμνός πάνω σε πάγο της Βόρειας Σιβηρίας, ανέμισε τη ρώσικη σημαία στην κεντρική πλατεία του Ναγκόρνο Καραμπάχ και έφαγε μία μερίδα λεπιδόπτερα με πατάτες τηγανητές. Αυτό το τελευταίο, του φαίνεται κιόλας. Ξινίλας.

Τουρκία
Η Sibel Tuzun διατείνεται πως είναι μία “Superstar” και εις ενίσχυση του ισχυρισμού της, φοράει (στο videoclip) κατακόκκινο καυτό σορτσάκι και καπελάκι με τη σημαία της Τουρκίας. Προς κα Γκιουλ Καραχασάν: παρακαλώ μην παίρνετε ιδέες.

Ουκρανία
Λοιπόν, σου διαβάζω από το επίσημο site της Eurovision. «Η 21χρονη Tina Karol είναι φοιτήτρια αεροπλοΐας (είναι ΤΕΙ αυτό;) και σολίστας στη χορωδία των στρατιωτικών δυνάμεων της χώρας της (παίζει τρομπόνι, φλάουτο και ηλεκτρικό μπουζούκι –ταυτόχρονα!). Τραγουδά επαγγελματικά από 12 ετών (τη τσιγκολελέτα), έχει διακριθεί σε περισσότερους από 23 εθνικούς και διεθνείς μουσικούς διαγωνισμούς (όταν λέμε «διακριθεί» εννοούμε «συμμετάσχει»), ενώ διατηρεί και μουσική εκπομπή σε δημοφιλές ουκρανικό κανάλι. Έχει συμμετάσχει το 2005 σε ειρηνευτικές αποστολές στο Ιράκ και το Κόσοβο, ενώ φέτος αναδείχθηκε Γυναίκα της χρονιάς (κάτι σαν την Πέγκυ Ζήνα)!». Αυτό δεν είναι γυναίκα, το κορίτσι-ορχήστρα είναι! Βέβαια από την άλλη, κάπως έτσι ήταν και το βιογραφικό των κορασίδων που συμμετείχαν στα τελευταία καλλιστεία του Ant1.

Ολλανδία
Χίπικη διάθεση από κατάξανθο τρίο, που θα το έλεγες και κομματάκι «γεια-σου». Οι στίχοι είναι σε μία δική τους ακατανόητη γλώσσα (κοινώς, αλαμπουρνέζικα), ενώ οι τρεις αρτίστες χτυπάνε ρυθμικά τα ταμπούρλα τους. Κατόπιν αυτών, είναι ασφαλές να πω ότι το τραγούδι δεν λέει απολύτως τίποτα.

Πορτογαλία

Τέσσερις σαλεμένες νέες υπό την ονομασία «Nonstop», εκτοξεύουν απειλές στο τραγούδι «Coisas de nada» (= «θα σε κάνω να χορέψεις» ή σε πιο ελεύθερη μετάφραση «θα σε χορέψω στο ταψί, ηλίθιο γουρούνι»). Η αισθητική είναι κομματάκι passé και παραπέμπει σε Μαντόνα της δεκαετίας του ’80, όταν ακόμη η τελευταία αναζητούσε τη Σούζαν. Ο μόνος τρόπος να λάβουν ψήφους είναι να μπερδευτούν οι τηλεθεατές και να νομίσουν ότι είναι υποψήφιες προς αποχώρηση.

(συνεχίζεται)

17.5.06

Eurovision 2006 (Μέρος Τέταρτο)

Ελλάδα
Η διεθνούς βεληνεκούς καλλιτέχνιδα Άννα Βίσση σε μία κρίση μεγαλοθυμίας, απεφάσισε να εκπροσωπήσει τη χώρα στο διαγωνισμό, εις πείσμα των επικριτών της, της Δέσποινας Βανδή και του πανδαμάτορος χρόνου. Η Άννα, που βαρέθηκε τα τσιφτετέλια, τα λαϊκοπόπ ξεσαλώματα και τις αγάπες από νάιλον (;), επέλεξε να τραγουδήσει μία ερωτική μπαλάντα (την οποία ψήφισε όλως αυθορμήτως και το ελληνικό κοινό στον εθνικό διαγωνισμό), υπό τον τίτλο “Everything”. Σύμφωνα με τις κακές γλώσσες το πολυδιαφημιζόμενο φόρεμα που παρήγγειλε από τον Γκωτιέ ειδικά για την περίσταση, θα θυμίζει ελικόπτερο’ όταν η αρτίστα φθάσει στο ερμηνευτικό της ξέσπασμα, το στόμα της ανοίξει και βγάλει την κραυγή (χέι;), ο τεράστιος έλικας-καπέλο θα την εκτοξεύσει ψηλά θέτοντάς την σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη.

Ισλανδία
Είναι γνωστό ότι η χώρα εξάγει ψαρικά και σαλεμένες καλλιτέχνιδες. Το κακό είναι ότι στην περίπτωση της Sylvia Night δεν μπορείς να αποφασίσεις σε ποια από τις δύο ως άνω κατηγορίες την κατατάσσεις. Σε μία πρώτη ανάγνωση, θα έλεγες ότι πρόκειται για αλαφρόμυαλη μουρλέγκω με αλλοπρόσαλλες στιλιστικές επιλογές, η οποία ερμηνεύει με πολύ ποπ διάθεση (και μία τσίχλα στο στόμα) το άσμα «Congratulations». Αν πάλι, ανέλυες το πράγμα πιο διεξοδικά, είμαι βέβαιος ότι θα εντόπιζες τις πρόδηλες ομοιότητές της με ροφό. Σε κάθε περίπτωση, αν σε ρωτήξουν «τι είναι πολύχρωμο και λάμπει στη φετινή Eurovision» μη βιαστείς να απαντήσεις «τα φωτορυθμικά».

Ιρλανδία
Ακούγοντας τον τραγουδιστή-μπουμπού Brian Kennedy να ερμηνεύει την πληκτική μπαλάντα «Every song is a cry for love», σου έρχονται στο μυαλό διάφορα υπαρξιακά ερωτήματα όπως: Πόσο πολύ πρέπει να υπέφερε από καζούρα ο Brian για τις μπούκλες του, όταν πήγαινε σχολείο; Η επιλογή του τραγουδιού έγινε με ψηφοφορία ή αποφασίσανε με α-μπε-μπα-μπλομ; Πώς είναι δυνατόν να έχει κερδίσει αυτή η χώρα έξι φορές το διαγωνισμό;

Ισραήλ
Τη χώρα εκπροσωπεί ο Eddie Butler με το ανιαρό τραγούδι «Together we are one». Όλα καλά κι όλα ωραία. Μόνο που ο Eddie είναι κομματάκι σκούρος. Δηλαδή, τι κομματάκι; Κατράμι είναι! Και την έχει δει κάτι σε Stevie Wonder του Τελ Αβίβ. Ρε μήπως να στέλναμε κι εμείς τον Ησαΐα Ματιάμπα (ή έστω τη Μάρω Λύτρα που ξημεροβραδιάζεται στο solarium);

Λετονία
Το boyband «Cosmos» φιλοδοξεί να καταστεί η πρώτη συμμετοχή στην ιστορία του διαγωνισμού, που θα «σταθεί» ερμηνευτικά, δίχως τη συνοδεία μουσικών οργάνων. Έξυπνη η αφαίρεση της μουσικής, αλλά κατά τη γνώμη μου η πραγματική πρωτοτυπία θα ήταν να είχαν αφαιρέσει και τη φωνή. Το τραγούδι ξεκινά με άναρθρους λαρυγγισμούς και πολυφωνίες, γεγονός που μπορεί να σε μπερδέψει και να νομίσεις ότι παρακολουθείς μάθημα της Τζούλι Μασίνο στο Fame Story. Στη συνέχεια το παίρνουν αλλιώς, το γυρίζουν στο οπερετικό ποπ και πάνω που περιμένεις να ξεπεταχθεί από μία γωνιά ο Μάριος Φραγκούλης για να ερμηνεύσει το «Granada», τελειώνουν όλα με μία κορώνα. Χασμουρητό.

Λιθουανία
Δεν έχω λόγια! Μάζωξη βετεράνων τραγουδιστών της χώρας (φαντάσου τώρα εσύ επίπεδο καλλιτεχνικής ζωής) υπό την ονομασία «LT United» μελοποιεί το κοροϊδευτικό «νάνα-νανάνα» που λέει ένα παιδάκι όταν κουνάει τα δάχτυλά του μπροστά από τη μύτη του, παραφράζοντάς το σε “We are the winners”! Μακράν η πιο pathetic συμμετοχή από συστάσεως κόσμου.

Μάλτα
Η Μάλτα επειδή πολύ μεγάλη χώρα δεν είναι, έχει περιορισμένες επιλογές και ακολουθεί τη μέθοδο της εκ περιτροπής εκπροσώπησης. Τη μία χρονιά στέλνει την Chiara (γνωστή και ως η «τετράφυλλη ντουλάπα με την αγγελική φωνή») και την άλλη, τον ποπ πιτσιρικά Fabrizio Faniello. Επειδή η Chiara είχε πάει πέρσι και ήρθε δεύτερη, ο καημένος ο Fabrizio έχει φέτος βαρύ φορτίο να σηκώσει. Το τραγούδι δεν είναι τίποτις σπουδαίο, αλλά μπορεί και να το άκουγες ευχάριστα αν ήσουν αραγμένος σε παραλιακό μπαράκι, με κοκτέιλ και ευχάριστη παρέα (βέβαια, αν έχεις όλα τα παραπάνω και Κατερίνα Στανίση να σου βάζανε…).

Κύπρος
Την Ανέτ Αρτάνι -γνωστή και ως «κολλητή φίλη της Britney Spears»- τη γνωρίσαμε όταν μπήκε & βγήκε από το Fame Story III με ταχύτητα φωτός, ξεχνώντας πίσω της ένα στηθόδεσμο, τον οποίο τα ρεαλιτόπαιδα έδεσαν σε δύο δέντρα και μετέτρεψαν σε κούνια. Έκτοτε η κορασίδα συνεχώς φουσκώνει και κάποια στιγμή φοβάμαι ότι θα βιώσουμε ένα νέο Big Bang με επίκεντρο την ιδία και κατακλυσμιαίες επιπτώσεις στο σύμπαν. Κατόπιν αυτών, φαντάζεσαι ποια μπορεί να είναι η εξήγηση στο ερώτημα που θέτει το τραγούδι «Why do the angels cry?».

(συνεχίζεται)

16.5.06

Eurovision 2006 (Μέρος Τρίτο)

ΠΓΔ Μακεδονίας
Τσαμπουκαλεμένη κορασίδα ονόματι Έλενα Ριστέσκα κερδίζει το εγχώριο talent show και κατόπιν αναλαμβάνει την εκπροσώπηση της χώρας στη Eurovision, διότι έχει στυλ και σεξ-απήλ (πράγμα που την αναδεικνύει σε Βίκυ Χαρίτου των Σκοπίων). Το τραγούδι τιτλοφορείται «νινανάι-να», στίχος που όπως καταλαβαίνεις θα μπορούσε να βραχυκυκλώσει το Βέλτσο ή να εμπνεύσει την Αννίτα Πάνια στη συγγραφή της δεύτερης ποιητικής της συλλογής.

Γαλλία
Αδιάφορη γαλλιδούλα που δούλευε ως πιστολάκι σε κομμωτήριο, άφησε τα μπικουτί και τα ντεκαπάζ και υπό το καλλιτεχνίζον ψευδώνυμο Virginie (!), δοκιμάζει τα νεύρα σου με την επίμονη επανάληψη της φράσης «Il etait temps» (σε ελεύθερη μετάφραση, «πάνε χρόνια και καιροί που έφτιαχνα μπούκλα στο μαλλί») ωσάν μανιοκατάθλιπτη πέρδικα. Φαντάζομαι ότι αν έβαζες ετούτο το άσμα στο repeat, μία ναυτία –τουλάχιστον- θα την ένιωθες. Καλού κακού έχε πρόχειρες τις δραμαμίνες.

Γερμανία
Όταν άκουσα το συγκεκριμένο τραγούδι, τρόμαξα διότι νόμισα προς στιγμή ότι επρόκειτο για συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Σπιρούνια, μπότες, κροσσάτο τζιν και γελαδάρισσα τραγουδίστρια που τεντώνει το πόδι στο ρυθμό της κάντρι. Μη χειρότερα! Κατόπιν ωριμότερης σκέψης, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι μάλλον επρόκειτο για δική μου παρανόηση: ανελλιπώς παρακολουθώ τον Αιμίλιο Λιάτσο και ουδέποτε είπε τίποτις περί εκπροσώπησης του Αϊντάχο! Συνειδητοποιώ ότι πρόκειται για τη Γερμανία, η οποία καθ’όπως φαίνεται πολύ επηρεάστηκε από τη (σχετικά) πρόσφατη αναβίωση των Ντιουκς. Η μεγάλη μαγκιά βέβαια θα ήταν να έχουν επιστρατεύσει τη Ντόλυ Πάρτον να ερμηνεύσει το άσμα, όπου θα είχαμε τη σπάνια ευκαιρία να απολαύσουμε μάχη στήθος με στήθος μεταξύ της Ντόλυ και της Ανέτ Αρτάνι για το ποια έχει το μεγαλύτερο. Φωνητικό ταλέντο, ντε! Ερώτημα: οι τέσσερις καουμπόηδες που πλαισιώνουν την αρτίστα είναι ζευγάρια;

(συνεχίζεται)

Eurovision 2006 (Μέρος Δεύτερο)

(συνέχεια από προηγούμενο)

Δανία
Πάντα αναρωτιόσουν τι διάολο παίζουν τα άλλα κανάλια, όταν η ΝΕΤ μεταδίδει τη Eurovision. Ε λοιπόν, το τραγούδι της Δανίας είναι η στιγμή που πιάνεις το τηλεκοντρόλ για ζαππινγκ (Μα καλά, ο ΑΝΤ-1 παίζει πάλι θεατρικό με το Σεφερλή;). Η 17χρονη Sidsel Ben Semmane -η οποία στο videoclip του τραγουδιού, υποδύεται τη σερβιτόρα που σκουπίζει με πάθος τα τραπέζια και ονειρεύεται τη μέρα που θα ανέλθει στο παλκοσένικο- σου κάμει κάτι σε Καλομοίρα, αλλά στο πιο ξανθομπούρμπουλο, ατσούμπαλο και ξενέρωτο. Είναι swing, αλλά θα το έλεγες άτυχο. Βαρεμάρα.

Εσθονία
Οι αλλαξοκωλιές στη Βαλτική συνεχίζονται και η Εσθονία επιλέγει ως εκπρόσωπό της μία Σουηδέζα οξυζενέ ξανθιά, με αισθητική Μπαρμπαρέλα (ξέρεις εσύ: μπότα πάνω από το γόνατο, ζώνη του Φλας Γκόρντον και πολυεστέρ φόρμες). To τραγούδι λέγεται «Through my Window» και αν δεν θύμιζε b-side δίσκου των Abba, θα μπορούσε να το αφιερώνει ο Κακαουνάκης με αγάπη στον Τράνγκα. Μην το φοβάσαι, διότι θα τσεπώσει 12άρια από τα γειτόνια.


Τώρα ο Μι-χά-λης (Ρακιντζής), δι-και-ώ-νε-ται!

Φινλανδία
Η χώρα αφού είδε κι απόειδε ότι όλες οι προηγούμενες απόπειρές της κατέληξαν στο βρόντο, απεφάσισε να εκδικηθεί διαπαντός το νοσηρό ετούτο θεσμό, στέλνοντας τραγούδι-αντεπίθεση των Ορκ. Αν σκιάζεσαι εύκολα, προτείνω να το δεις με τα φώτα του σαλονιού σου ανοιχτά, διότι το συγκρότημα Lordi μοιάζει να κατέφθασε ουχί από το Ελσίνκι, αλλά από την Έβδομη Πύλη της Κολάσεως. Κέρατα, δόντια, καρφιά, πτερύγια κι εξορκισμοί έρχονται να αναδείξουν το τραγούδι «Hard Rock Allelujah» σε εθνικό ύμνο των Klingon, επιφέροντας ένα αποφασιστικό χτύπημα στην pop ελαφρότητα του διαγωνισμού. Αν αγριέψουν τα πράγματα, προβλέπω να πιάνει ο φινλανδός τραγουδιστής την Μαρία Μενούνος από το λαιμό, να σκαρφαλώνει στην οροφή του σταδίου και να μένει ο Σάκης ολομόναχος να κεκεδίζει το γνωστό βαθυστόχαστο «εεεεεεεε», που τόσο ξετρελαίνει τις 14χρονες παιδούλες! Αν έρθει η Δευτέρα Παρουσία, αυτό το τραγούδι θα μπορούσε να είναι στο soundtrack. Γουστάρω (τρελά, όμως!).

(συνεχίζεται)

15.5.06

Eurovision 2006 (Μέρος Πρώτο)

Γνωστό για την κλίση του στα απανταχού φεστιβάλ, το Τεκμήριο ξεκινά ένα αφιέρωμα στην εφετινή Eurovision, με σχόλια και κριτική που σκοπό έχουν να ενημερώσουν τον ανυποψίαστο αναγνώστη και να προσφέρουν πολύτιμη βοήθεια την κρίσιμη ώρα της θέασης του show! Ακόμη λοιπόν και αν δεν έχεις ιδέα περί του πράγματος, μπορείς να εκτυπώσεις τα κείμενα και να φτιάξεις σκονάκι (τύπου Πατάκη), με το οποίο θα εντυπωσιάσεις τους φίλους σου το Σάββατο το βράδυ, όταν και θα ξεδιπλώσεις το απύθμενο βάθος της γνώσης σου περί του διαγωνισμού.
Δώσε βάση.

Αλβανία
Ξενέρωτος νεαρούλης ονόματι Λουίζ Ετζλί ερμηνεύει καψουροτράγουδο με τίτλο «Fire and cold», προφανώς συνεπαρμένος από παλαιότερο σουξέ της διεθνούς βεληνεκούς καλλιτέχνιδας Άννας Βίσση η οποία –όπως θα θυμάσαι- «τρελαίνεται, μια παγώνει, μια ζεσταίνεται». Καλύτερη στιγμή του τραγουδιού είναι τα σκεμπρόζικα παππούδια που έχουν αναλάβει τα φωνητικά και τα οποία κραδαίνοντας τσαμπούνες, φωνάζουν ένα παρατεταμένο «μπρρρρ» (αμόλα-τα, αμόλα-τα τα γίδια και τα πρόβατα).

Ανδόρα
Στην Ανδόρα η επιλογή του τραγουδιού γίνεται ως εξής: οι δεκαπέντε κάτοικοι της χώρας συγκεντρώνονται στην πλατεία και το ρίχνουν στην πρέφα. Όποιος νικήσει χρίζεται αυτομάτως εκπρόσωπος για τη Eurovision (μη σου πω αναλαμβάνει και την πρωθυπουργία της χώρας, τουτέστιν βγάζει κοινόχρηστα και παραγγέλνει πετρέλαιο). Εφέτος, μεγάλη ρέντα στο χαρτί είχε ευτραφής μεγαλοκοπέλα που ακούει στο όνομα Jennifer (βάλε, με το μυαλό σου) και η οποία δηλώνει μεγάλη αδυναμία στη σοκολάτα. Ερμηνεύει την ερωτική μπαλάντα «Sense tu» (=χωρίς εσένα, στα ανδοριανά), απευθυνόμενη προφανώς στην αγαπημένη της πάστα σεράνο.

Αρμενία
Δε θα το πεις κακό, αλλά αυτός ο τύπος που το ερμηνεύει, μου είναι λιγουλάκι αντιπαθής: ένα στρέμμα μαύρο φρύδι, ψαγμένο -και καλά- μουσάκι, ντύσιμο και ύφος-τύπου «έντεχνος έθνικ καλλιτέχνης»! Εγώ απλώς εύχομαι να μην ανακαλύψει η Αρβανιτάκη το συνθέτη Armen Martirosyan, διότι το βλέπω να φλομώνουμε πάλι στην υπερκαυκάσια κουλτούρα.

Λευκορωσία
Πέρσι τέτοιον καιρό, είχε βουίξει ο τόπος στη Λευκορωσία, διότι ενώ το αφελές κοινό είχε αναδείξει μέσω ψηφοφορίας την Πωλίνα Σμόλοβα (καμία απολύτως σχέση με τη δικιά μας την Πωλίνα-Πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες), η κριτική επιτροπή φέρθηκε μπαμπέσικα και απεφάσισε να στείλει την πολύ πληθωρική αρτίστα Angelika Agurbash, σε μία σύνθεση του Νίκου Τερζή (Είδες ο Νίκος; Κι εσύ ούτε που κατά που πέφτει το Μινσκ δεν ξεύρεις!). Η Angelika που την είχε δει και πολύ σταρ, ξόδεψε εκατομμύρια για την προβολή της, την αμφίεσή της και την κούρα της, φορτώνοντας κάμποσα χρέη στο δημόσιο προϋπολογισμό (που όπως φαντάζεσαι, δεν είναι και πολύ large). Το τραγούδι πήγε άπατο, η Angelika ουδέποτε επέστρεψε στη Λευκορωσία (με το φόβο της γκιλοτίνας ζει), ενώ η Πωλίνα Σμόλοβα που βεβαίως τα είχε πάρει στο κρανίο, επανήλθε δικαιωμένη εφέτος με το τραγούδι «Mum». Το οποίο όμως τραγούδι δεν λέει πολλά. Η δε Πωλίνα, το πάει μεν το γράμμα, αλλά πρέπει να ‘σαι λίγο λέρα για να γίνεις Ανγκουιλέρα (του παραπετάσματος, έστω).

Βέλγιο
Πολλές φορές έχει φθάσει στην πηγή, νερό όμως ήπιε μόνο μία, με ένα μικρομέγαλο κοριτσάκι (αρχές δεκαετίας του ’80) που φορούσε κάτι τεράστιες βάτες και έμοιαζε με τη Τζοβάνα Φραγκούλη στο «Πες το και θα γίνει». Έκτοτε το Βέλγιο έχει ξετσουτσουρέψει και φέτος στέλνει δυνατό χορευτικό άσμα με την Kate Ryan, η οποία με ηδυπαθές βλέμμα δηλώνει «Je t’adore» και φαίνεται να το εννοεί. Ε, όσο να πεις, τη χτυπάει την πεντάδα. Χαλαρά!

Βοσνία – Ερζεγοβίνη
Άλλος θα το έλεγε έντεχνο, άλλος απλώς βαλκανική κλάψα. Ο τραγουδιστής λέγεται Mata Hari, αλλά μην περιμένεις να δεις τίποτα έξαλλο με τακούνι-τσαντάκι και καπέλο με βέλο. Το όνομα δεν είναι αναφορά στη γνωστή κατάσκοπο, αλλά σημαίνει «όταν γλυκοχαράζει» στη γλώσσα του Μπαλί. (Εντυπωσιάστηκα τώρα!) Εντάξει, παρότι είναι ρετρό, παραδέχομαι πως έχει μία ποιότητα. Μήπως όμως να ξανασκεφτόταν το καπέλο με βέλο;

Βουλγαρία
Μελαχρινό γκομενάκι σκούζει επί τρίλεπτου κι αφού χαΐρι δεν βλέπει, το γυρνά εντέλει στον αμανέ. Προβλέπω αποκαλυπτική εμφάνιση, επομένως ρυθμίζουμε όλοι τα βίντεο και ό,τι προλάβουμε στον ημιτελικό της Πέμπτης, διότι δύσκολο το κόβω να προχωρά παρακάτω. Αν πάντως η Μαριάννα Πόποβα παίξει καλά τα χαρτιά της, μπορεί να τη δούμε να μεταπηδά συντόμως σε αισθησιακό, καλλιτεχνικό πρόγραμμα της αθηναϊκής νύχτας.

Κροατία
Εξώλης και προώλης μελανούρι (όνομα αυτού: Σεβερίνα) τραγουδά το «ντιρλαντά-ντιρλανταντά» στα κροατικά και εμένα προσωπικώς πολύ με έχει πείσει. Πρώτον διότι είναι τσαχπίνα και δεύτερον, διότι βρίσκω το στίχο «ωπ-ωπ, χωπ-χωπ!» πάρα πολύ εύστοχο.

(συνεχίζεται)

11.5.06

Ο Τσα-λι και η Je-Lo.

«Μωρέ σα να ψιλοβαριέμαι να τρέχω ως εκεί!» είπε η Jennifer Lopez στον ατζέντη της και την ίδια στιγμή –εις επιβεβαίωση της θεωρίας του χάους- ο Γιώργος Τσαλίκης αισθάνθηκε να του ‘ρχεται μία σκοτοδίνη.

Μα με όλα όσα του ‘λαχαν τελευταία, είναι να τον αδικείς; Εκεί που ο καλλιτέχνης είχε διαμορφώσει το προσωπικό του στίγμα (με σήμα κατατεθέν το μαλλί τύπου SportBilly και το λαχανιασμένο επαναλαμβανόμενο «σε» που μάθαμε να αγαπάμε!), έπεσε επάνω του ο Ψινάκης μαινόμενος, ο οποίος ανέλαβε και καλά, να πάρει αυτό το πρωτόλειο ταλέντο και να το αναδείξει. Του πήρε το μαλλί με την ψιλή, του φόρεσε ένα σκισμένο φανελάκι κι απέμεινε ο καημένος ο Τσαλίκης να θυμίζει διασυρόμενο τεντιμπόι του Νόμου 4000 σε ταινία του Δαλιανίδη.

Τότε ο Γιώργος απεφάσισε να κάμει τη μεγάλη ανατροπή και να στραφεί στο φυσικό του χώρο, το μιούζικαλ, ανεβάζοντας την παράσταση «Πυρετός το Σαββατόβραδο» (που συγκίνησε κοινό και κριτικούς). Μάλιστα, όλοι συμφωνούν ότι η σκηνή που ο Γιώργος μπαίνει στη ντίσκο και χορεύει το “Staying Alive” με το χαμόγελο της Crest και το παντελόνι καμπάνα, (σχεδόν) ξεπερνά σε εικαστική αρτιότητα τη θεατρική πτώση της Μιμής Ντενίση/Άννας Καρένινα στις ράγες του Υπερσιβηρικού! Και αν δεν με πιστεύεις, είμαι σίγουρος ότι θα χαρεί να σου το επιβεβαιώσει και ο Γεωργουσόπουλος.

H Je-Lo σε παράκρουση (φοράει babelino;).

Όλα καλά ως εδώ! Έρχεται όμως μετά ο καλλιτέχνης και βρίσκεται μπλεγμένος σε μυστηριώδη υπόθεση που αποκαλύπτει ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος και η οποία τον συνδέει με αιματηρό τροχαίο, αφήνοντας υπόνοιες ότι πήγε συνειδητά να σκοτώσει άνθρωπο (ουχί τραγουδώντας όπως θα περίμενε ενδεχομένως κανείς, αλλά οδηγώντας)! Ο ίδιος δηλώνει ότι οι κατηγορίες εις βάρος του είναι τελείως αναληθείς (και τον πιστεύουμε!) και ότι πρόκειται για μία μεγάλη σκευωρία που ενέπλεξε κάποιος για να τον παγιδεύσει (Μήπως ο Νίνο; Μία υπόθεση κάμω!).

Σα να μην έφθαναν όλα αυτά, ανακοινώνει η μουλάρα η JeLo ότι ακυρώνει τη συναυλία της στην Ελλάδα, διότι και μπουτίκ που άνοιξε, πολύ μας ήτανε. Τώρα θα μου πεις εντάξει, δεν χάθηκε κι ο κόσμος που δεν θα παρακολουθήσει ο Γιώργος τη συναυλία! Άσχετε! Ο Τσαλίκης ήταν να συνοδεύσει την Jennifer στη σκηνή (ως support καλλιτέχνης) και έτσι χάσαμε δια παντός την ευκαιρία να ακούσουμε το «Αλυσίδα στην καρδιά σου περασμένη» σε λάτιν εκδοχή. Τώρα όπως καταλαβαίνεις η μόνη μας ελπίδα επ’αυτού είναι να το διασκευάσει ο Νταλάρας.

9.5.06

Εδώ ο κόσμος χάνεται, η Καραχασάν χτενίζεται!

Μπορεί η κυβέρνηση να μην είναι στα πολύ πάνω της, αλλά επειδή ο Γιωργάκης έχει ακούσει την παροιμία για των φρονίμων τα παιδιά, είπε να κάμει μία κίνηση εντυπωσιασμού να του βρίσκεται, ενόψει δημοτικών εκλογών. Τα σενάρια που έπεσαν στο τραπέζι ήταν πολλά. Αρχικώς σκεφτήκανε ν’ αναθέσουν στη Βέρα Λάμπρου τη διασκευή του «Να τον μεθύσουμε τον Ήλιο, σίγουρα ναι» σε καψουροτράγουδο (προτεινόμενος τίτλος: «Πόσο μ’αρέσει να σε γδύνω, έλα καλέ!»). Μετά αναρωτήθηκαν μήπως έπρεπε να κατεβάσουν στην Αθήνα κάποιο τηλεοπτικό celebrity, αλλά δυστυχώς η Κλάρα αρνήθηκε να σπάσει το διετές της συμβόλαιο με το κανάλι που την ανέδειξε (μηρυκάζοντας ένα πνιχτό “μμμμμΜEGA») και η όλη προσπάθεια εγκαταλείφθηκε πρώιμα. Τέλος, είπαν να προσφέρουν δώρο σε κάθε ψηφοφόρο μία αισθησιακή ταινία dvd με τη ζουμπουρλού-συντρόφισσα Ελένη Ανουσάκη στις πάλαι ποτέ δόξες της -αλλά τους είχε ήδη προλάβει το Πρώτο Θέμα.

«Εκείνο που χρειάζεται το κίνημα είναι ανανέωση» είπε ο Γιωργάκης και έδωσε το σύνθημα στα λαγωνικά του κόμματος να αλωνίσουν την ελληνική ύπαιθρο, ωσάν το τρίδυμο Ψινάκης-Κατραβά-Σπυρόπουλος, για να εντοπίσουν το επόμενο pop idol. Μετά από πολύμηνα interviews σε Ελλάδα και Κύπρο, η επιτροπή ανέδειξε μία αθώα, τροφαντή Πομάκα και αφού της δώρισε μία γούνα Χουντάλας, ένα πλήρες σερβίτσιο Ιωνία και μία υποψηφιότητα υπερνομαρχίας, την έχρισε –με συνοπτικές διαδικασίες- celebrity του μήνα.

Εικοσιεννιά επικοινωνιολόγοι του ΠΑΣΟΚ συνιστούν Καραχασάν. Αυτοί ξέρουν!

Η νεαρά Γκιουλ μπορεί πολύ σπουδαία πολιτική περσόνα να μην είναι, αλλά έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά της επαρχιώτικης αφέλειας που θα μπορούσαν να την αναδείξουν νικήτρια στη Φάρμα III και κατόπιν να της χαρίσουν δική της ρουμπρίκα στην εκπομπή του Αρναούτογλου. Πες με κακό άνθρωπο, αλλά κάτι μου λέει ότι σε περίπτωση που η Γκιουλ εντέλει λάβει το αξίωμα, το πρώτο πράγμα που θα κάμει είναι να στολίσει το νέο (υπερ)νομαρχιακό της γραφείο με δαντελωτό σεμεδάκι και σουφλιώτικα ζαμπούνια. Και μην σπεύδεις να στραβομουτσουνιάζεις, υπάρχουν τοπικοί (και υπερτοπικοί) άρχοντες που έχουν κάμει πολύ λιγότερα στη θητεία τους.

Εντωμεταξύ, ο Ψωμιάδης (γνωστός και ως «Αμόλα Καλούμπα» μετά την ιστορική του απόπειρα να αμολήσει το μεγαλύτερο χαρταετό κατά τον τελευταίο εορτασμό της Καθαράς Δευτέρας) έσπευσε να αμφισβητήσει την ελληνικότητα της κυρίας Καραχασάν, δίνοντας (ερήμην) εκλογικές αβάντες στον Καρατζαφέρη, ο Παπαθεμελής βραχυκύκλωσε με όλη τούτη την τουρκολαγνεία και τα κανάλια βρήκαν την ευκαιρία να γιομίσουν τηλεοπτικό χρόνο. Πάντως και εις απάντηση των επικριτών, βγήκε εξοργισμένος ο Πρετεντέρης στα παράθυρα των ειδήσεων του MEGA και δήλωσε ότι η νεαρά υποψηφία είναι «ελληνιδότατη», εκφράζοντας επιτέλους με τούτο το νεολογισμό, τον απανταχού εκσυγχρονισμένο πασόκο. Ο Γιακουμάτος πάντως θύμισε εύστοχα ότι το πρώτο συνθετικό του επωνύμου της Καραχασάν, σημαίνει εις την τουρκική «μαύρος», υπονοώντας χαιρέκακα ότι ο λαός της Θράκης θα την «μαυρίσει». Ο Καρα-μανλής τι λέει επ’αυτού;

3.5.06

Εγώ Βανδή κι εσύ Σερτάμπ, αλλά κι οι δυο άστα να παν!

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν περάσει από χίλια μύρια κύματα, αλλά οι δύο λαοί που είναι αλέγκροι και κατά βάση πολύ μουρντάρηδες, κατάφερναν πάντοτε να ξεπερνούν τα πάθη προς χάριν της τέχνης. Ποιος θα ξεχάσει άλλωστε την Αλίκη που με σκέρτσο και νάζι καλούσε τον καροτσέρη να σταματήσει να χτυπάει το καμτσίκι, σε μία πολύ πρώιμη επίδειξη ζωοφιλίας στους δρόμους της Πόλης;

Πολλές δεκαετίες αργότερα, η Αννούλα Φλωρινιώτη σκέφτηκε να διασκευάσει το τουρκο-τράγουδο «Φιλάκια» και με σκοπό να το λανσάρει στην ελληνική αγορά. Εντούτοις, η αφελής κορασίδα έμεινε με τη χαρά καθώς ο ΛεΠα -που είχε να σταυρώσει επιτυχία από το «Και κάνω έρωτα μαζί σου με τη-λε-πά-θεια, σ’έναν κόσμο μπερδεμένο, όλο αστά-θεια!»- ιδιοποιήθηκε το πολύπαθο άσμα, γεγονός που όμως αποδείχθηκε μέγα σφάλμα καθώς έκτοτε έπεσε οριστικά στα μάτια του ελληνικού κοινού, το οποίο ως γνωστόν είναι ιδεολογικά ταγμένο υπέρ της Αννούλας. Μουτς!

Η πρώτη πάντως πραγματικά μεγάλη διείσδυση στην τουρκική αγορά δεν έγινε ούτε από την Αλίκη, μηδέ απ’την Αννούλα! Πρωτοπόρος και εδώ υπήρξε η Άντζελα Δημητρίου που με το (διεθνές) σουξέ «Μαργαρίτες» ανάγκασε τη γείτονα χώρα να υποκλιθεί στο ταλέντο της. Πράγματι, στα τέλη της δεκαετίας του ’90 η Άντζελα πραγματοποίησε τουρνέ στο Βόσπορο, αναλύοντας στους σαστισμένους γείτονες, πώς από μία απλή κορδελιάστρα κατάφερε να γίνει πρώτη κιουρία του ελληνικού τραγουδιού. Λέγεται μάλιστα, ότι πάνω της γράφτηκε και η εφετινή τουρκική συμμετοχή στη Eurovision υπό τον εύγλωττο (και πολύ μετριοπαθή) τίτλο «Είμαι μία superstar!».

Συνεπαρμένο από αυτή την καλλιτεχνική προσέγγιση αλλά και από την ανέλπιστη επιτυχία του σήριαλ «Τα σύνορα της αγάπης» (το οποίο ανελλιπώς μαζεύω σε dvd από το Έθνος), το MEGA ανακοίνωσε περιχαρές ότι ετοιμάζει ριάλιτι με έλληνες και τούρκους παίκτες που θα απομονωθούν σε ένα νησί προκειμένου να βγάλουν ήσυχοι τα μάτια τους. Κάτι σαν τα Ίμια δηλαδή, αλλά σε περισσότερα επεισόδια! Το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας πάντως έσπευσε να δηλώσει ότι θεωρεί εκ προοιμίου το συγκεκριμένο νησί, «γκρίζα ζώνη» και το διεκδικεί, ανεξαρτήτως που βρίσκεται στην Αϊτή. Το σκεπτικό είναι απλό: από τη στιγμή που δεν γίνεται ονομαστική αναφορά της εν λόγω νήσου στη Συνθήκη της Λοζάννης, οι Τούρκοι νιώθουν ότι έχουν κάθε δικαίωμα να τη θεωρήσουν εθνικό τους έδαφος. Παρακαλούνται η κυρία Κανέλλη και το περιοδικό ΝΕΜΕCIS να λάβουν άμεσα θέση επί του ζητήματος.

Τελείως συμπτωματικά, ο Αντ-1 (το κανάλι των μεγάλων επιτυχιών) απεφάσισε εσπευσμένως να εμπλουτίσει τη σύνθεση του Fame Story με ένα νέο παίκτη εκ Τουρκίας. Ο Ονούρ Τουράν μπορεί ελληνικά να μην ξεύρει, αλλά αυτό διόλου δεν επτόησε την επίλεκτη ομάδα του σταθμού, καθότι και οι λοιποί συνδαιτυμόνες του show μετά δυσκολίας τη δουλεύουνε τη γλώσσα. Μάλιστα ο Ονούρ έχει ήδη κερδίσει την εκτίμηση του φιλοθεάμονος κοινού και θεωρείται άξιος κληρονόμος του μνημειώδους καλλιτεχνικού έργου που άφησαν ξοπίσω τους ο Νότης Χριστοδούλου, η Καλομοίρα Σαράντη και ο Περικλής Στεργιανούδης. Τώρα το γεγονός ότι σε κάθε νέο Fame Story ο ευνοούμενος του κοινού ομιλεί ολοένα και λιγότερο τα ελληνικά, θεωρείται τυχαίο ή απλώς μεταφυσικό;

Τέλος, αξίζει να μνημονευθεί εδώ, η αξιέπαινη πραγματικά προσπάθεια του Alter να ανατρέξει στις ευγενείς ιστορικές μνήμες ελληνοτουρκικής προσέγγισης με το καθημερινό έργο «Ο Αλί Πασάς και η κυρα-Φροσύνη», με τον Χαλκιά στο ρόλο του Πασά. Μπορεί το οθωμανικό (πάθος!) να είναι της μοδός, έχει όμως και ο τηλεθεατής το μη παρέκει του.

Η κυβέρνηση σύμφωνα με τον κ.Κεφαλογιάννη
















Φόρεσε η Ντόρα μαντίλα;