16.1.06

Άρπα μια Τσέχα και τρέχα!

Κρύο. Διαπεραστικό και επίμονο. Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι πώς να προφυλαχτώ από το κρύο. Ανασκουμπώνομαι.

Να είμαι εγώ πάνοπλος με σκούφο, γάντι, κασκόλ, πουλόβερ και παλτό. Κι εκείνες, να στριφογυρίζουν γύρω μου, ωσάν νεράιδες Τευτονικών μύθων. Διάφανες, ωσάν τα κρύσταλλα της Βοημίας. Δροσερές, ωσάν το καθάριο αεράκι που φυσά πάνω από τον Μολδάβα. Αχ, οι Τσέχες!

Νομίζω ότι μετά τους Ολλανδούς, οι Τσέχοι είναι ο πιο εντυπωσιακός (εμφανισιακά) λαός που συναντώ. Ύψος θεόρατο και λυγερή κορμοστασιά! Κάτι πρέπει να έχει το νερό, δεν εξηγείται αλλιώς: οι πίδακες που αναβλύζουν στο Κάρλοβι Βάρι είναι πλούσιοι σε μεταλλικά στοιχεία και άλατα. Βάλσαμο για τους ρευματισμούς, αλλά όχι ιδιαίτερα εύπεπτοι για το στομάχι. Να σκεφτείς ότι οι αρχές αναγκάζονται να αντικαθιστούν τους σωλήνες της ύδρευσης ανά τακτά χρονικά διαστήματα, διότι τα άλατα σχηματίζουν μία συμπαγή κρούστα που φράζει τη ροή και καταστρέφει το σύστημα! Εντούτοις, οι Τσέχοι θεωρούν ότι μπορείς να πιεις άφοβα το ιαματικό νερό τους, κατεβάζοντας μαζί και ένα ποτήρι μπύρα για να κάψει τα άλατα! Έτσι απλά. Και σε διαβεβαιώνω: παρά το κρύο, οι Τσέχοι γεμίζουν κάθε βράδυ τις παμπ και τα μπαράκια, ξενυχτούν και διασκεδάζουν. Έξω καρδιά!

Η πρωτεύουσα της Τσεχίας, η Πράγα, θεωρείται ζωντανό μουσείο αρχιτεκτονικής: γοτθικές γωνίες, μπαρόκ μαξιμαλισμοί, αρ νουβό αφηγήσεις και ροκοκό τσαχπινιές. Όλα μαζί σε μία αρμονική, διαλεκτική σύνθεση. Περιδιαβαίνοντας τις κεντρικές πλατείες και θαυμάζοντας τα κτήρια, τις γέφυρες, τις αψίδες και τις διακοσμήσεις, σκέφτεσαι ότι αν ένας Τσέχος έρθει στην Αθήνα, θα πάθει τουλάχιστον σοκ με αυτό που θα αντικρίσει. Το μπετόν, το γκρίζο, το άναρχο, το άσκοπο, το θλιβερό. Και μην ακούσω πάλι για τις δαντελωτές μας παραλίες ή για τα αρχαία, διότι τίποτε δεν δικαιολογεί τη σύγχρονή μας αθλιότητα. Συγχύστηκα, πάλι!

Που είχα μείνει; Α, ναι! Το ιστορικό κέντρο της πόλης είναι μία μαγεία. Αν μάλιστα είσαι λιγουλάκι ρομαντικός, θα αφεθείς να σε παρασύρει η ατμόσφαιρα σε παραμύθια με gargoyles που ζωντανεύουν υπό το φως της πανσελήνου, αλχημιστές που κρύβονται στα σπιτάκια της Χρυσής Οδού και το Golem, που ξυπνά κάποιες κρύες νύχτες και οι δαιμονισμένες του κραυγές αντηχούν σε ολάκερη την εβραϊκή συνοικία.

Ναι, αν αφεθείς, θα συνειδητοποιήσεις ότι κάθε κτήριο έχει κάτι να σου πει. Κάθε καλντερίμι, κάποια μυστικά να σου ψιθυρίσει.

Στο προάστιο Angel (που καλά φαντάζεσαι ότι σημαίνει «άγγελος», αλλά πρέπει να σε προειδοποιήσω ότι προφέρεται «ανιέλ», αγνοώντας προκλητικά την ύπαρξη του «g» εν τω μέσω της λέξης) είχε καταλύσει ο Μότσαρντ για να συγγράψει το «Δον Τζιοβάνι». Στην αγροικία όπου διέμεινε, μπορείς να δεις και σήμερα το πιάνο του και διάφορα άλλα κειμήλια, όπως προσκλήσεις από τις όπερες που είχε ανεβάσει στην Πράγα και κάποιες παρτιτούρες. Το οίκημα δεν είναι σπουδαίο. Αλλά το γεγονός και μόνο ότι περιδιαβαίνεις τα δωμάτια στα οποία συνέθεσε τις μεθυστικές του μελωδίες και συναντάς τα βήματά του, περπατώντας στους κήπους, νομίζω είναι αρκετό για να σου γεννήσει αναμνήσεις από γεγονότα που δεν έζησες και να σε πλημμυρίσει με εικόνες, από εποχές που ουδέποτε αντίκρισες.

Λίγα τετράγωνα παραπέρα, η σύγχρονη Πράγα παραδίδεται στο μέλλον της. Τεράστια εμπορικά κέντρα προσφέρουν σε συσκευασία δώρου, το γνωστό πακέτο καταναλωτισμού (μαγαζιά, κινηματογράφοι, φαστφουντάδικα) και κοιτάζουν περιπαικτικά το βαρύγδουπο παρελθόν της πόλης. Οι τιμές στα περισσότερα καταναλωτικά αγαθά είναι ίδιες –αν όχι υψηλότερες- από τις δικές μας. Οι μισθοί από την άλλη, σαφώς χαμηλότεροι.

Καταλαβαίνεις, ότι η κοινωνία της αφθονίας αφορά λίγους.

Οι συγκοινωνίες είναι πολύ εξυπηρετικές και γρήγορες. Ωστόσο, αν δεν το χειρίζεσαι το τσέχικο, ίσως και να τα βρεις σκούρα, διότι καμία πινακίδα (μα καμία απολύτως) δεν αναγράφει πληροφορίες στα αγγλικά. Πες ότι παίρνεις την κίτρινη γραμμή του μετρό και βγαίνεις στον κεντρικό σταθμό Mustek. Μεγάλε, την πάτησες: αν θέλεις να βγεις από το σταθμό, πρέπει να λύσεις σπαζοκεφαλιά για γερούς λύτες. Στρίψε αριστερά, μετά δεξιά, ανέβα σκάλα, ξανα-στρίψε αριστερά, πήγαινε ευθεία, ανέβα σκάλα, προχώρα, ανέβα νέα σκάλα, στρίψε το δεύτερο διάδρομο αριστερά, ανέβα σκάλα και βγήκες!

Τέλος, σου δίνω συμβουλή: αν ποτέ βρεθείς κατά κει, μην περιοριστείς στις τουριστικές περιηγήσεις της Καστρούπολης και της γέφυρας του Καρόλου. Βρες λίγο χρόνο και ξανοίξου προς τα προάστια. Εκεί που οι εργατικές πολυκατοικίες και οι ρυθμοί της καθημερινότητας, θα σου δώκουν τη γνήσια εικόνα της σύγχρονης Κεντρικής Ευρώπης. Μίας άλλης Ευρώπης που αγωνίζεται να αποδείξει τον εαυτό της. Μίας Ευρώπης που ξέπεσε και καταδικάστηκε μεταπολεμικά στην καθήλωση. Μίας Ευρώπης όμως που σέβεται την ιστορία και τον εαυτό της και πορεύεται προς το μέλλον.

Επιμύθιο.

Μπαίνω σε μαγαζί ο τουρίστας, για να χαζέψω κρυστάλλινα ποτηράκια, βαζάκια και πιατάκια. Και αξάφνου τα ώτα μου αντιλαμβάνονται γνώριμη φωνή, να μου λέει: «Μ’εχεις αρρωστήσει και καλά δεν γίνομαι!» Ορίστε; Κοιτάζω αριστερά και δεξιά, αλλά εις μάτειν! «Σ’έχω στο μυαλό μου και σου παραδίδομαι!» Μην είναι η Καιτούλα κάπου τριγύρω και ψωνίζει κρύσταλλα; Μην έχω οράματα από το κρύο; Μην έχω πέσει πάνω σε εκπομπή του Χρήστου Νέζου με την Καίτη Γαρμπή στην Πράγα; Τίποτα από τα παραπάνω. Απλώς, το ραδιόφωνο του μαγαζιού έπαιζε -εντελώς συμπτωματικά- το (international, απ’ ό,τι φαίνεται) σουξέ της Καιτούλας και ήρθα κι αισθάνθηκα ο Έλληνας μία εθνική υπερηφάνεια και μία ανατριχίλα, μη σου πω! Ορίστε για να μην λες ότι οι έλληνες καλλιτέχνες δεν κάνουν καριέρα στας Ευρώπας!

(Τρέμε Μάγια Τσόκλη. Μπήκα στο τουριστικό ρεπορτάζ.)

4 comments:

Μαύρος Γάτος είπε...

Νίκο παντρεμένος είσαι; Εγώ χώρισα πρόσφατα μετά από δύο χρόνια σχέση και πολύ το σκέφτομαι άμα μού την δίνει να΄πάω ένα ταξιδάκι κατά Ουκρανία- Πολωνία μεριά να αποκατασταθώ ο Γάτος, με ένα γλυκό κοριτσάκι, κι ας μην μιλάει λέξη ελληνικά (ακόμα καλύτερα!)

Καληνύχτα
Σ:))))

Σιγανοπαπαδιά είπε...

Φιλαράκι, εκτός από την εξοφθαλμίαση που έπαθες με τις κουκλάρες γιατί δεν προχώρησες κ σε καμιά συνάντηση πιο πονηρή;
Επιτέλους σε ποια χώρα οι άντρες εκδηλώνονται και είναι κυνηγοί; Να ρωτήσω τη Μάγια μήπως;...

pigkouinos είπε...

Αγαπητή Σιγανοπαπαδιά, επιφυλάσσομαι να απαντήσω εμπεριστατωμένα σε επόμενο post.

Εν προκειμένω πάντως, ομολογώ ότι περιορίστηκα σε καλλιτεχνικές αναζητήσεις (μουσεία, εκκλησίες και τα τοιαύτα) και μόνο διερευνητικά αντιμετώπισα το ζήτημα "Τσέχα".

(Γάτε, λες να επεκταθούμε προς τα Ανατολικά? Είμαι ανοιχτός σε προτάσεις...)

Ανώνυμος είπε...

Enjoyed a lot! prescription didrex pharmacy Zanussi electric kitchen cooktops Teen asian pussy video Volvo service bc canada http://www.water-bed-frame.info/car-tracking-gps.html Area buy rug Hellenic polypropylene area rug http://www.tempur-pedic-mattress-topper.info/Androgenic_hair_loss.html