8.9.05

Η ξεπεσμένη Αμερική και η ξιπασμένη Αμερική.

Όπως και να το κάμεις, αυτό που συνέβη στη Νέα Ορλεάνη είναι μεγάλη κατάντια. Το να πέφτεις εσύ, ω τιμημένη αστερόεσσα, στην ανάγκη του Κάστρο, της Αλβανίας και της Μοζαμβίκης (που σπεύσανε να σου σμπαραλιάσουν την αξιοπρέπεια με τη μεγαλοθυμία τους να σε συνδράμουν) είναι σχεδόν όσο ποταπή ήταν η ανταλλαγή των βιβλικών πρωτείων, έναντι πινακίου φακής. Διότι κοτζαμάν Αμερική, δεν μπορεί να μου το παίζεις Ουγκάντα και να μου ζητάς από το υστέρημά μου.

Κιχ δεν ακούω για το Μπαγκλαντές όπου σκυλοπνίγονται οι δύστυχοι απόκληροι αυτού του κόσμου, κάθε χρόνο, καθώς η μισή χώρα καλύπτεται με τα νερά του ποταμού. Ούτε η Σελίν Ντιόν υπογράφει επιταγές του ενός εκατομμυρίου δολαρίων, ούτε ο Larry King κάνει τηλεμαραθώνιο αγάπης, ούτε ο Michael Jackson υπόσχεται ότι θα βγάλει cd single για να το αφιερώσει στους πλημμυροπαθείς. Ναι, το ξεύρω ότι τέτοιες στιγμές πρέπει πρωτίστως να συμπαρίστασαι σε αυτούς που πάσχουν και όχι να βρίσκεις πάτημα για να εκφράσεις το όποιο αίσθημα δικαίου σου. Εντούτοις, μη μου πεις ότι δεν με νιώθεις και δεν αηδιάζεις με το θέαμα της αμερικανικής υποκρισίας. Τόσα πεταμένα λεφτά σε εκστρατείες για το βρωμοπετρέλαιο και ούτε δεκάρα για τους αναξιοπαθούντες.

Και σαν να μην έφθαναν όλα τούτα, η μαμά Μπους δήλωσε ότι δεν βαριέσαι, καλύτερα που πνίγηκαν αυτά τα αποβράσματα και καταστράφηκαν τ' αχούρια τους, για να καθαρίσει ο τόπος και να χτίσουμε χλιδάτα multiplex και πολυκαταστήματα. Μώρε λες να ξεπατίκωσε τη Χρονοπούλου (τη Μαίρη, όχι τη Νένα) που περιγράφει στους πειναλέους νησιώτες εντός καφενείου, την τουριστική ανάπλαση της μιζέριας τους; Τουλάχιστον εκείνη φορούσε μίνι και τα έλεγε χαριτωμένα και με μπρίο.

Καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς, της είπανε της κυρίας Μπους οι επικοινωνιολόγοι και εκείνη υπάκουσε, επιστρέφοντας στωικά στις αγαπημένες της ασχολίες (shopping και Ατίθασα Νιάτα).

Κάτι τέτοιες ώρες είναι που πρέπει πραγματικά να κάτσεις και να σκεφτείς. Καλό το ανέκδοτο με το νεοφιλελευθερισμό και πολύ γελάσαμε τα τελευταία χρόνια. "Λιγότερο κράτος!" φώναζαν οι τραπεζίτες και οι μεγαλο-επιχειρηματίες στην Αμερική, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '80. Και δώστου να λικνίζονται οι αγορές και οι δείκτες, ωσάν την κόμπρα στο φλαούτο του φακίρη. Το διαλύσανε το κράτος και μειώσανε τις πρόνοιές του. Όμως τώρα στα δύσκολα, όταν έπεσε ο τυφώνας στα κεφάλια τους, συνειδητοποιήσανε ότι αυτό που τόσα χρόνια είχανε βαλθεί να διαλύσουνε και όντως καταφέρανε να αφανίσουνε, είναι το μόνο που μπορεί να σου κρατήσει μία ομπρέλα ή να σε τυλίξει σε μία κουβέρτα για να μην πεθάνεις από το κρύο. Αλλά στην Αμερική του κυρίου Μπους, το κράτος απλώς δεν υπάρχει. Έχει απομείνει μόνο ένα σκιώδες κρατικό σύστημα μπράβων και υπερεργολάβων, που χρηματοδοτείται και προσφέρει αποκλειστικά τις υπηρεσίες του στο μεγάλο κεφάλαιο. Αυτό το σύστημα κάθεται σήμερα και κοιτάζει σαστισμένο και αμήχανο, τα πτώματα των έγχρωμων αμερικανών που επιπλέουν πάνω στο αμερικανικό όνειρο.

4 comments:

Nils είπε...

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή ...

Το ότι μέρος της διοίκησης της αμερικής είναι "ξιπασμένο" είναι γεγονός που και οι ίδιοι οι αμερικάνοι αντιλαμβάνονται, ήδη από τα Σεπτέμβρη του 2001. Και φυσικά αντιλαμβάνονται και το εύθραυστο του επιχειρήματος την ίδια στιγμή που περνούν ψηφίσματα στο κογκρέσο για να σταματήσουν τους κινέζους που θέλουν να αγοράσουν κεφάλαιο στο αμερικανικό έδαφος κλπ.

Ταυτόχρονα, ο Μπούς ξαναγράφει την ιστορία της αμερικής με πολωτικές αηδίες τύπου "όποιος δεν ήταν ρεπουμπλικάνος από τότε που γεννήθηκε είχε άδικο μια ζωή", ξεθάβοντας από το χρονοντούλαπο της ιστορίας τον Ρήγκαν στο όλο μενού του συντηρητισμού του (intelligent design, faith-based communitarianism και άλλα τέτοια που στην Ευρώπη ακούγονται παπαρδίτσες).

Αλλά η Αμερική, θέλω να πιστεύω, είναι μία πλουραλιστική κοινωνία. Υπάρχει το συνεχές των ιδιοτήτων και των χαρακτηριστικών: σε κάθε μοναδικό άνθρωπο, υπάρχει ένας άλλος ο οποίος είναι εξαιρετικά όμοιός του αλλά ποτέ απόλυτα ίδιος. Μπορούμε να πιστεύουμε ότι σκέφτονται και άρα πράττουν όλοι το ίδιο, αλλά νομίζω πως αυτό είναι πλάνη.

Κάτι που έχουμε παρανοήσει επίσης στην Ελλάδα, και που είναι αποτέλεσμα νομίζω εκείνης της καταπληκτικής "εξωτερικής πολιτικής διαμέσου των σεισμών", είναι πως το να παράσχει κάποιος βοήθεια σε μία περιοχή είναι απολύτως ανεξάρτητο του αλτρουϊστικού κινήτρου, ή έστω μόνο αυτού. Οι αμερικάνοι δώρισαν ένα τζετ στη κινεζική κυβέρνηση το οποίο ήταν τίγκα στους κοριούς, εμείς στείλαμε τα κομμάντα στην Ισταμπούλ για να φαίνονται τα ελληνικά γράμματα στις φανέλες των μαυρομπερέδων στην τουρκική τηλεόραση που εξέπεμπε σε εθνικό δίκτυο από την Σμύρνη μέχρι το Ντιγιαρμπακίρ. Είναι θέμα επικοινωνίας, και κερδίζουν αμφότεροι σε τέτοιες περιπτώσεις. Το αν οι Αλβανοί θέλουν να γλείψουν τους αμερικάνους με τέτοιες κινήσεις είναι που θα πρέπει να μας απασχολεί, όχι να χλευάζουμε τους αμερικάνους για τα 500 δολλάρια που πήραν. Αυτά θα γίνουν ιδιαίτερα αποδεκτά από την αμερικάνική κοινή γνώμη, που κρατάει πάντα αρχείο και ξέρει πολύ καλά να τα χρησιμοποιεί όταν προκύψει σκοπός.

Θέλεις να δείς πόσο εύθραυστη είναι η αμερική? Δε χρειάζεται καν να πεις ότι στείλανε οι αλβανοί πατάκια για τις τουαλέτες. Δες απλώς τον κ. Broussard να μιλάει και να ξεσπάει μπροστά στην τηλεόραση, πράγμα ανήκουστο για ζωντανή εκπομπή σε μεγάλο κανάλι σε prime-time αμερικάνικη τηλεόραση.

Καλή ακρόαση.

Nils είπε...

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή ...

Το ότι μέρος της διοίκησης της αμερικής είναι "ξιπασμένο" είναι γεγονός που και οι ίδιοι οι αμερικάνοι αντιλαμβάνονται, ήδη από τα Σεπτέμβρη του 2001. Και φυσικά αντιλαμβάνονται και το εύθραυστο του επιχειρήματος την ίδια στιγμή που περνούν ψηφίσματα στο κογκρέσο για να σταματήσουν τους κινέζους που θέλουν να αγοράσουν κεφάλαιο στο αμερικανικό έδαφος κλπ.

Ταυτόχρονα, ο Μπούς ξαναγράφει την ιστορία της αμερικής με πολωτικές αηδίες τύπου "όποιος δεν ήταν ρεπουμπλικάνος από τότε που γεννήθηκε είχε άδικο μια ζωή", ξεθάβοντας από το χρονοντούλαπο της ιστορίας τον Ρήγκαν στο όλο μενού του συντηρητισμού του (intelligent design, faith-based communitarianism και άλλα τέτοια που στην Ευρώπη ακούγονται παπαρδίτσες).

Αλλά η Αμερική, θέλω να πιστεύω, είναι μία πλουραλιστική κοινωνία. Υπάρχει το συνεχές των ιδιοτήτων και των χαρακτηριστικών: σε κάθε μοναδικό άνθρωπο, υπάρχει ένας άλλος ο οποίος είναι εξαιρετικά όμοιός του αλλά ποτέ απόλυτα ίδιος. Μπορούμε να πιστεύουμε ότι σκέφτονται και άρα πράττουν όλοι το ίδιο, αλλά νομίζω πως αυτό είναι πλάνη.

Κάτι που έχουμε παρανοήσει επίσης στην Ελλάδα, και που είναι αποτέλεσμα νομίζω εκείνης της καταπληκτικής "εξωτερικής πολιτικής διαμέσου των σεισμών", είναι πως το να παράσχει κάποιος βοήθεια σε μία περιοχή είναι απολύτως ανεξάρτητο του αλτρουϊστικού κινήτρου, ή έστω μόνο αυτού. Οι αμερικάνοι δώρισαν ένα τζετ στη κινεζική κυβέρνηση το οποίο ήταν τίγκα στους κοριούς, εμείς στείλαμε τα κομμάντα στην Ισταμπούλ για να φαίνονται τα ελληνικά γράμματα στις φανέλες των μαυρομπερέδων στην τουρκική τηλεόραση που εξέπεμπε σε εθνικό δίκτυο από την Σμύρνη μέχρι το Ντιγιαρμπακίρ. Είναι θέμα επικοινωνίας, και κερδίζουν αμφότεροι σε τέτοιες περιπτώσεις. Το αν οι Αλβανοί θέλουν να γλείψουν τους αμερικάνους με τέτοιες κινήσεις είναι που θα πρέπει να μας απασχολεί, όχι να χλευάζουμε τους αμερικάνους για τα 500 δολλάρια που πήραν. Αυτά θα γίνουν ιδιαίτερα αποδεκτά από την αμερικάνική κοινή γνώμη, που κρατάει πάντα αρχείο και ξέρει πολύ καλά να τα χρησιμοποιεί όταν προκύψει σκοπός.

Θέλεις να δείς πόσο εύθραυστη είναι η αμερική? Δε χρειάζεται καν να πεις ότι στείλανε οι αλβανοί πατάκια για τις τουαλέτες. Δες απλώς τον κ. Broussard να μιλάει και να ξεσπάει μπροστά στην τηλεόραση, πράγμα ανήκουστο για ζωντανή εκπομπή σε μεγάλο κανάλι σε prime-time αμερικάνικη τηλεόραση.

Καλή ακρόαση.

Ανώνυμος είπε...

Enjoyed a lot! 2006 dv lottery results Difference between zoloft and paxil 2002 olympic hockey jerseys Did victoria principle have a face lift 2005 ford 500 Guided fishing indian river florida All in one2c pda phone mp3 pic configur the cisco wireless lan adapter Design and hosting by zionweb Internet service providers high speed Minivan . alle marken buspar and prozac

Ανώνυμος είπε...

This is very interesting site... » »