9.4.05

Eurovision VII

Το 1997 όλη η Ευρώπη καρδιοχτύπησε όταν συνειδητοποίησε ότι η Ιρλανδία παρ’ολίγον να νικήσει και πάλι, αλλά την τελευταία στιγμή, η καρδούλα μας πήγε στη θέση της καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο με το νεκραναστημένο συγκρότημα της δεκαετίας του ’80 «Katrina & the Waves» (ελληνιστί: να την παίρνανε τα κύματα) και το αδιάφορο “Love Shine a Light”, προσπέρασε τους Ιρλανδούς και σήκωσε το τρόπαιο. Η Ρωσία στέλνει την μεγάλη Alla Pugachova (φαντάσου κάτι ανάμεσα σε Tina Turner και Ρίτα Σακελάριου, σε συσκευασία μπάμπουσκας!), αλλά -δυστυχώς- η θεατρική της ερμηνεία και το μελωδικό τραγούδι “Prima Donna” δεν εμπνέουν τους κρυόμπλαστρους Ευρωπαίους που την ρίχνουν στην 15η θέση. Η Πορτογαλία και η Νορβηγία ισοβαθμούν στην τελευταία θέση, με 0 πόντους. Η Ολλανδία (με τη Mrs.Einstein!!!) και η Ελβετία (με τη Barbara Berta -οι φίλοι με φωνάζουν Μπι-Μπι) ισοβαθμούν στην προτελευταία θέση με 5 πόντους. Μιλάμε για συνωστισμό στη γαλαρία! Η Τουρκία τερματίζει τρίτη, γεγονός που θεωρήθηκε ως η δεύτερη σημαντικότερη ιστορική της επιτυχία μετά την κατάκτηση της Πόλης. Η Ιταλία και παρά το γεγονός ότι στέλνει ένα πολύ δυνατό τραγούδι (“Fiumi di parole”) που είχε θριαμβεύσει στο Σαν Ρέμο, κατέληξε στην 4η θέση. Οι Ιταλοί θεώρησαν εθνική προσβολή την υποτίμηση του τραγουδιού τους -και κατ’επέκταση του φεστιβάλ του Σαν Ρέμο στο οποίο είχε πρωτεύσει- και αποσύρθηκαν δια παντός από το διαγωνισμό της Eurovision. H Κύπρος εξέλαβε εκείνη τη χρονιά τη Eurovision ως οικογενειακή υπόθεση και έστειλε τη Χαρά και τον Άνδρο Κωνσταντίνου (αδέλφια της γνωστής μας «Θα-φύγω-με-τους-φίλους-μου-για-Κάιρο» Κωνσταντίνας, που παρά τις υποσχέσεις της είναι ακόμη εδώ), με το τραγούδι «Μάνα μου». Μη σας ξεγελάει όμως ο τίτλος: το τραγούδι δεν αναφερόταν στη μητρική φιγούρα, ούτε υπονοούσε παθιάρικο έρωτα (αυτό θα προϋπέθετε και ένα «Τι σου κάνω» πριν τον τίτλο). Αντίθετα, υμνούσε και πάλι (μαντέψτε!) τη γνωστή αγάπη για την πατρίδα και την ελληνικότητά της, με ένα σουρλουλούδικο ύφος («Μάνα μου, γλυκιά πατρίδα σεργιάνα μου!»). Στο ρεφρέν και για 2 λεπτά οι τραγουδιστές επαναλάμβαναν ρυθμικά και με μπρίο ένα παρατεταμένο «του-ρου-ρου-ρου», γλιτώνοντας τον στιχουργό από περιττό κόπο και τους Ευρωπαϊους από το άγχος να καταλάβουν τι εννοεί το τραγούδι. Η Ελλάδα σταθερή στις επάλξεις της (τάχα-μου) κουλτούρας, έστειλε ένα ακόμη αντι-γιουροβιζιονικό τραγούδι (το «Χόρεψε» με τη Μαριάννα Ζορμπά) που υπό άλλες συνθήκες θα «γέμιζε» το δίσκο της Καλλιόπης Βέτα ή της Αναστασίας Μουτσάτσου (12η θέση και πάλι καλά!).

Το 1998 η ΕΡΤ είχε πιάσει πάτο και η Δάφνη Μπόκοτα, έμοιαζε απαρηγόρητη. Ό,τι είδους τραγούδι κι αν είχε επιλέξει η «ειδική» επιτροπή (με επικεφαλής τον Γιώργο Κατσαρό) είχε πάει άπατο. Γι’αυτό λοιπόν αποφάσισαν να διενεργήσουν έναν ανοιχτό διαγωνισμό με ψηφοφορία του κοινού, για να διαμοιραστεί η ευθύνη ενός νέου ενδεχόμενου διασυρμού. Βεβαίως, το budget ήταν μικρό και γι’αυτό τα σαϊνια της κρατικής τηλεόρασης αποφάσισαν να εντάξουν το θέμα «επιλογή τραγουδιού» στη νέα, εκπληκτική εκπομπή “Zoo-Show”που παρουσίαζε ο Γιώργος Μαρίνος, πλαισιωμένος από ομάδα κακομούτσουνων κούκλων που παρίσταναν τα ζώα μίας φάρμας! Κι αν αυτό δεν σας θυμίζει τίποτα, είναι διότι πρώτον η τηλεθέαση της εν λόγω εκπομπής ήταν χαμηλότερη και από θερμοκρασία στο Νευροκόπι, και δεύτερον, διότι και να το είχατε πάρει πρέφα, οι αντιστάσεις του εγκεφάλου σας έχουν ευτυχώς απαλλάξει από αυτές τις οδυνηρές μνήμες τις οποίες έχουν εξωθήσει στο βάθη του υποσυνείδητου. Η διαδικασία αποδείχθηκε μεγάλη πατάτα και ανάμεσα σε μια δεκάδα τραγουδιών του σωρού, το δύσμοιρο κοινό λειτουργώντας με τα συνήθη εκλογικά του ένστικτα, επέλεξε τη λιγότερο άθλια λύση: το τραγούδι «Μια κρυφή ευαισθησία» με το συγκρότημα «Θάλασσα». Φυσικά και τιμώντας το όνομά τους, τα έκαναν..θάλασσα! Η τραγουδίστρια βγήκε με ένα look πολύ αλλοπρόσαλο, που σου δημιουργούσε την εντύπωση ότι για να την ντύσουνε δεν είχανε προσλάβει ενδυματολόγο ή στυλίστα, αλλά μία αγέλη με λυσσασμένες γάτες! Φορώντας ένα ξεσκισμένο φόρεμα, με ένα κομμάτι ύφασμα να κρέμεται στα αριστερά της, αναμαλλιασμένη και ασθμαίνοντας, η ελληνίδα ερμηνεύτρια έφυγε νύχτα και δεν ξαναφάνηκε ποτέ στο καλλιτεχνικό στερέωμα. Η Κύπρος πάλι, έστειλε ένα νέο φυντάνι με το όνομα Μιχάλης Χατζιγιάννης και το τραγούδι «Γέννεσις» που δημιούργησε μεγάλη σύγχυση, διότι διαβάζοντάς το στην αγγλική του εκδοχή (“Genessis”) κάποιοι τρόμαξαν ότι η μεγαλόνησος είχε επανενώσει το θρυλικό συγκρότημα (πάνω που είχαμε πείσει τον Phil Collins να σταματήσει να τραγουδάει...)! Ερωτηματικά δημιούργησε και το τραγούδι της ΠΓΔΜακεδονίας υπό τον τίτλο “Ne zori, zoro” που μεταφράστηκε από κάποιους ως «Τραβάς κανένα ζόρι, Ζορό;». Δεν μπορώ να επιβεβαιώσω το ορθόν του πράγματος! Μεγάλο σουξέ έκανε εκείνη τη χρονιά η βρετανίδα μαυρούλα Imaani με το «Where are you?» που μπορεί να έμεινε δεύτερο, αλλά πούλησε σαν τρελό και κατσικώθηκε για εβδομάδες στην κορυφή των charts! Την πρώτη θέση κατέλαβε ένα θαύμα της φύσης και της χειρουργικής: η τραβεστί Dana International από το Ισραήλ! Η Dana με μία μακριά τουαλέτα πλαισιωμένη από ασορτί φτερά και πούπουλα (που είχε σχεδιάσει ειδικά για εκείνη ο Jean-Paul Gautie), βγήκε με πολύ τουπέ στη σκηνή και κούνησε την πλουμιστή ενδυματολογική της σύνθεση ωσάν αλαφροΐσκιωτη φραγκόκοτα, δίνοντας μία νέα διάσταση στην έννοια του κιτς. Το τραγούδι λεγόταν “Diva” και αποθέωνε τη θηλυκότητα, με αναφορά σε σπουδαίες γυναίκες της ιστορίας όπως η Βικτώρια, η Αφροδίτη, η Κλεοπάτρα, η Μαρία (γενικώς) κ.λπ. Το ευρωπαϊκό κοινό αλληθώρισε! Δεν είχε ματα-ξαναδεί τέτοιο πράμα και αποφάσισε ότι και μόνο για το φτερό, της αξίζει της γυναίκας μία πρωτιά. Όταν, η θριαμβεύτρια Dana γύρισε στο Ισραήλ, την υποδέχθηκαν με γιαούρτια οι φανατικοί ορθόδοξοι εβραίοι. Ωστόσο είχε συμβεί κάτι πρωτοφανές: όλος ο κόσμος ασχολήθηκε και πάλι με τη Eurovision…

(στο επόμενο: ο βίος και η πολιτεία του ιταλού Albano μετά τα Παπάκια, η Έλενα Παπαρίζου βγαίνει 3η τραγουδώντας με την πλάτη, η πρόκληση των Σκοπιανών Spice Girls και ο πραγματικός λόγος της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης! Δώρο cd με τον Γκουσγκούνη!)

7 comments:

Ιφιμέδεια είπε...

Τόσα πολλά οφείλει η ανθρωπότητα στη Dana? Δεν το είχα συνειδητοποιήσει!

Υ.Γ. Την ψυχή θα μας βγάλεις μέχρι να φτάσεις στο Μιχάλη Ρακιντζή, το βλέπω..

dystropoppygus είπε...

Πού το βρήκες το CD, ε; Δεν πιστεύω να έχει κάνει φωνητικά ο Γκουσγκούνης στη Eurovision για την Κύπρο;

Steph είπε...

Αμάν, θα μας σκάσεις!

Ανώνυμος είπε...

ζω και αναπνέω για το επόμενο μέρος!!!

Νέλλυ

Ιφιμέδεια είπε...

Steph ευχαριστούμε για τη τζούρα
Dystropopygus προφανώς θα προμηθευτεί το αυριανό "Θέμα"

pigkouinos είπε...

Steph, συνιστώ υπομονή! Υπόσχομαι ότι ο Ρακιντζής θα είναι ένα post από μόνος του...
(μη σου πω και δύο -χαχαχα)

DiS είπε...

Ίσως είναι η καλύτερη περιγραφή των Γιουροβιζιονικών που έχω διαβάσει. Λίγο τόχεις να ενημερώνομαι ΚΑΙ να γελάω κάθε λίγο και λιγάκι;