7.4.05

Αρίων Μετρίων Βραβείων

Στήθηκα εψές βράδυ να δω το υπερθέαμα των βραβείων «Αρίων». Πλήξη, μαύρη πλήξη! Φλυαρία, δήθεν κοσμοπολιτισμός, ξιπασμός και έλλειψη ουσίας. Το χειρότερο είναι να βλέπεις όλη αυτή την προσποιητή χαρά στα πρόσωπα των παρουσιαστών, των τραγουδιστών και των λοιπών celebrities παντώς-καιρού και να νιώθεις ο τηλεθεατής, πως είσαι εσύ ο κρετίνος, ο κακορίζικος, ο στρυφνός! Εξηγούμαι. Για μένα, η αποθέωση μετριότατων τραγουδιών όπως το «Να γελάς» (Χατζηγιάννης), ο «Άγγελος» (Πρωτοψάλτη) και το «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» (Γλυκερία), που σε άλλες εποχές δεν θα έκαναν καμία απολύτως αίσθηση, μαρτυρούν απλώς την κλιμακούμενη κρίση που διέρχεται το ελληνικό τραγούδι. Πέρσι, σε κάθε κατηγορία υπήρχαν τουλάχιστον 2-3 υποψηφιότητες που πραγματικά άξιζαν το βραβείο: ήταν η χρονιά με τον Αντώνη Ρέμο στο απόγειό του, τη Βίσση να τραγουδά το «Τρένο», τη Νατάσσα Θεοδωρίδου το υπέροχο «Φεγγάρι» του Θεοφάνους, τους Domenica στο ξεκίνημά τους, τη θεσπέσια Εστουδιαντίνα, τον πρωτοεμφανιζόμενο Βέρτη, την Έλλη Κοκκίνου «Στο Κόκκινο», τον Αλκίνοο Ιωαννίδη σε ένα συμπαθητικό δίσκο, το υπέροχο soundtrack της Πολίτικης Κουζίνας κ.λπ.

Φέτος τι είχαμε; Τη Δήμητρα Γαλάνη με το τετριμμένο «Το σ’αγαπώ μπορεί» (ποιητική αδεία και καλά!), την Άλκυστη Πρωτοψάλτη με το απαράδεκτο, φωνακλάδικο άσμα ο «Άααααγγελός μου», αλλά και το «Ολέ-Ολέ-Ολέ, στη μεγάλη στιγμή, πάντα θα’μαστε εκεί!» που προσωπικά μου έχει σπάσει τα νεύρα στις διαφημίσεις του ΟΠΑΠ, τον Νταλάρα και την Αρβανιτάκη σε δουλειές πολύ κατώτερες των προσδοκιών, τον Χρήστο Δάντη στο απελπιστικά κακό «Maya-Maya» (η μέλισσα με τα μελισσόπουλα), την Αλεξίου να αναμασάει τα ίδια και τα ίδια με ένα ακόμα best σε συσκευασία δώρου («Ανθολόγιο»), τη Δέσποινα Βανδή στο χειρότερό της προσωπικό album, τα ριαλιτόπαιδα σε εφήμερες επιτυχιούλες και βεβαίως την εύκολη λύση των live ηχογραφήσεων (Δέσποινα Βανδή Live, Αννα Βίσση Live, Μαζω-live-νάκης, Αντώνης Ρέμος Live κ.λπ.). Μόνος που επέζησε από τη λαίλαπα της κακογουστιάς, ο Πασχάλης Τερζής που απ’ό,τι φαίνεται διανύει μία νέα επιτυχημένη φάση στην καριέρα του, χάρις τον Θεοφάνους.
Άσχετο, κάνει ο Κορκολής καριέρα στο Τόκιο (όπως υπονόησε ο Αλιάγας) και δεν το είχα πληροφορηθεί; Εντυπωσιάστηκα. Στην Ιαπωνία το ξέρουν;

Highlights της βραδιάς: το tango του Σάκη, η γλυκύτατη Μαριώ, το ακαπέλα του Πασχάλη Τερζή, η ελληνογαλλική διασκευή στο «Παλτό» του Δάντη, η απαστράπτουσα Έλενα Παπαρίζου στο “My Number One” (χμ, μυρίζομαι πρωτιά ο γιουροβιζιονολόγος!), το χιούμορ του Ψινάκη («Τι κάνεις;» «Τραβιέμαι!») και η Πέγκυ Ζήνα, διότι παρότι δυναμικά ανερχόμενη φίρμα, απέδειξε και πάλι πόσο ακομπλεξάριστη και σεμνή είναι (η Πέγκυ έχει παραβρεθεί σε όλες τις τελετές «Αρίων» και μόλις φέτος πήρε το πρώτο της βραβείο, γεγονός που καταδεικνύει την αξιοπρέπειά της).

Χειρότερες στιγμές της βραδιάς: το αρχικό, άνευρο και άσκοπο χορευτικό (που διήρκησε πέντε λεπτά), η απουσία της Heaven (ψωνάρες!) και του Σταμάτη Σπανουδάκη (σνομπισμός), το τραγούδι που ερμήνευσε η Βίκυ Μοσχολιού (ποιος της το διάλεξε;), το μπλουζάκι του Γιώργου Θεοφάνους (ποιος του το διάλεξε;), η επανεμφάνιση του φαντάρου-Παπακαλιάτη που απλώς μας υπενθύμισε την παράνομη προσπάθειά του να αποφύγει τη στράτευση (να πήξεις στραβάδι!) αλλά και τον άκρατο νεοπλουτισμό του («μία φορά που πετάχτηκα στο Παρίσι, ο Αλιάγας μου είχε τάξει ότι θα με πάει για φαγητό..»), η κάπνα κατά τη διάρκεια της ερμηνείας του «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» (Γλυκερία) που έπνιξε όσους κάθονταν στα πρώτα καθίσματα, το κρύο χιούμορ του ελληνογάλλου celebrity/παρουσιαστή Αλί-αγά και η υπερβολική θέρμη στο να διαφημιστούν οι άνθρωποι και τα σήριαλ του MEGA. Νισάφι πια!

Ξεκάρφωτες παρουσίες: Νίκος (στο καρφί!) Κακαουνάκης, Δημήτρης Καμπουράκης, Ντέμης Ρούσσος (μα για όνομα του Θεού!), Άννα Παναγιωτοπούλου & Χρύσα Ρώπα, Θανάσης Λάλας (πήγε να δει τη σύζυγο να δίνει βραβείο;), Βάνα Μπάρμπα (στα πολύ extra large της), Χριστόφορος Παπακαλιάτης (εξοδούχος; εξοδούχος;).

9 comments:

Steph είπε...

α) Ασε τις προσποιήσεις και τα σπασίματα μέσης... ο λαός σου διψάει για Eurovision, κι εσυ τους σερβίρεις βραβεία (κλ)αρί(ν)ων; :-)

β) Πρέπει να είσαι ο πιο ψαγμένος reporter του καλλιτεχνικού χώρου ή κάτι τέτοιο. Από όλα τα ονόματα που ανέφερες αναγνωρίζω ελάχιστα, και εκτιμώ ακόμα λιγότερα. Όπως και ο Σουπερμαν ήταν δημοσιογράφος, νομίζω, όταν έβγαζε τη στολή του, έτσι και ο Nik_kit όταν βγάζει τη μπέρτα του, φαίνεται.

γ) Κι εγώ πάνω στο ζάππινγκ έπεσα στα βραβεία Αρ(χιδ)ίων χθές, αλλά η αντίδρασή μου ήταν "Αργκκχχχ!!!" και το γύρισα αλλού, νομίζω σε μια άθλια ταινία με το σφίχτερμαν από το Βέλγιο (πώς τον λένε, δε θυμάμαι), και μετά από μερικά millisecond το έκλεισα νομίζω. Πρόλαβα όμως να απολαύσω τη συγκινητική στιγμή όπου ο ήρωας (πώς τον λένε ρε γαμώτο) ξαναβρήκε μετά από πολλά χρόνια τους γονείς του, στη φάρμα όπου ζούσαν, με τη βοήθεια της ξανθιάς βυζαρούς καρατε-γκόμενάς του ονόματι Κίμπερλι. Έτρεξα αμέσως στην κουζίνα να πνίξω τον πόνο μου σε ένα (όχι τόσο) ζωντανό γιαούρτι ΦΑΓΕ από το σπέσιαλ stock με τα funghi porcini από πάνω, που είχα κρατήσει ειδικά για τέτοιες περιπτώσεις.

Αυτά. Πάντως συγχαρητήρια, τα άρθρα σου είναι πάντα εξαιρετικά!

DiS είπε...

Δεν βλέπουν καμμιά απονομή όσκαρ μπας και μάθουν τι σημαίνει ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ βραβείων; Όλα αυτά τα σαρδάμ, τα "εεεε", τα κενά, τα "από δω παρακαλώ" (κι ο τιμώμενος να πηγαίνει από κει) ... απελπισία.

Δεν έχω δει ακόμα ελληνικά παντός είδους βραβεία να απονέμονται με παρουσιαστή της προκοπής (ναι, και η Πασχαλίδου το ίδιο άσχετη είναι στις εκπομπές της)

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ απόλυτα με την κριτική των τραγουδιών. Ειδικα αυτό της Πρωτοψάλτη που όλοι σχεδόν εκ των προτερών λάτρεψαν (ποιότητα γαρ) δεν το αντέχω ούτε στα πρώτα 20 sec!

Αναμένω εναγωνίως το τελευταίο μέρος για τη Eurovision.

Νέλλυ

pigkouinos είπε...

Αγαπητέ steph αναγορεύεσαι και επισήμως, ο μεγαλύτερος fan και αυλοκόλακας του παρόντος blog. Αυτή σου η ιδιότητα, σου εξασφαλίζει: (1ον) πρόσβαση σε γιουροβιζιονικές κριτικές εφ'όρου ζωής, (2ον) νυχθημερόν προστασία από τον σουπερήρωα με την πράσινη μπέρτα(κατά κόσμο nik_kit) και τέλος (3ον) σετάκι από αυτοκόλλητα με τον Ρακιντζή (για το σπίτι, το αυτοκίνητο, το τετράδιο, το ψυγείο, τα τάπερ), που τελοσπάντων ξέρω πόσο θα εκτιμήσεις!

DiS, είσαι όταν καθιερωθούν τα Ελληνικά Μπλογκο-Βραβεία, να παρουσιάζουμε οι δυο μας την εκδήλωση; Για να παραδώσουμε επιτέλους κάνα μάθημα στους ερασιτέχνες παρουσιαστές!

Νέλλυ, χαίρομαι που δεν είμαι ο μόνος που διαπιστώνει την τραγουδιστική πενία. Ιδίως φέτος τα πράγματα ήταν πολύ άσχημα και απλώς επιπλέουν κάποιοι λόγω κεκτημένης από προηγούμενες επιτυχίες.

Steph είπε...

Nik_kit, έχω βουρκώσει, δεν ξέρω τι να πω... ποιόν να πρωτοευχαρηστήσω...

Θα ήθελα να αφιερώσω αυτή τη μεγάλη επιτυχία σε όλους τους αναγνώστες ανά τον κόσμο του μπλογκ μου (βλέπε κόκκινες κουκίδες στο χάρτη μου), που με στήριξαν σ'αυτήν την προσπάθεια από την αρχή. Και γι'αυτούς που με πίκραναν δεν πειράζει, έχει ο Θεός (που να τους μαραθεί και να τους κοπεί και να τους πέσει και να την πατήσουν...). Επίσης θέλω να την αφιερώσω στα μέλη της Χριστιανικής Αδελφότητας Χρυσοπηγή, καθώς και στην affiliated αλυσίδα σουβλατζίδικων Δροσοπηγή, για τις ατέλειωτες στιγμές γέλιου και γαστρυμαργικής ηδονής (αντίστοιχα) που προσφέρουν στον Ελληνικό λαό.

Επειδή δεν μπορώ να είμαι παρών, το βραβείο μου θα το παραλάβω εγώ εκ μέρους μου (σόρρυ, ήθελα να το πώ αυτό, αλλα είμαι και παρών, οπότε το έπαιξα σε σουρεάλ επίπεδο).

Πριν κλείσω θέλω να απευθύνω μια έκκληση πρός όλους όσους είναι εδώ και μας διαβάζουν αυτή τη στιγμή: Κλείστε το παράθυρο, μπάζει. Είπαμε, Μάρτης γδάρτης και παλουκοκάφτης.

Αυτά.

ΥΓ. Το θυμήθηκα, Ζαν κλώντ βαντάμ το λέγανε τον πούστη, που κακό χρόνο νά 'χει...

dystropoppygus είπε...

Νικ-πράσινη μπέρτα-Κιτ: Προσλαμβάνεσαι, αγόρι μου!

(Άντε τώρα να στήσω και την εταιρία για να έχω και πού να σε προσλάβω.)

evita είπε...

γεια σας, ειμαι καινούργια στην παρέα. Μόλις επεστρεψα στο σπιτι μου μετα από μακροχρονη απουσια για σπουδες (2 χρονια Ισπανια, 2 χρονια Κρήτη)..ΕΧΩ ΦΡΙΚΑΡΕΙ!!!! Σας γραφω για να σας πω τον πόνο μου γιατι ποσώς με απασχολούν τα ΑΡΙΩΝ και τα συναφή.. Χαιρομαι που υπαρχουν ανθρωποι οπως ο Σuper-nic-kit-man, οι οποίοι αρεσκονται στο να γραφουν αληθειες κι ας τους εχει γραμμενους ο κόσμος όλος!Ονομάζομαι Hβη και σασ γραφω από Λευκωσία. Φιλιά σε όλους όσοι είναι μόνοι σ'ένα νησί, παγιδευμένοι σ'αυτό μα κυρίως στον εαυτό τους τον ίδιο. Καλό βράδυ παιδιά!

Ανώνυμος είπε...

Where did you find it? Interesting read »

Ανώνυμος είπε...

What a great site »