30.3.05

Eurovision V

Πού είχαμε μείνει; Α ναι! Στο σωτήριο έτος 1992, όπου η Ελλάδα ισοφάρισε την καλύτερή της (ως τότε) επίδοση και χτύπησε πέμπτη θέση με την ουρανοκατέβατη τραγουδίστρια Κλεοπάτρα (εμ, βλέπεις ήταν η εποχή που έβγαιναν αρτίστες με μόνο το μικρό όνομά τους: Μαντώ, Κωνσταντίνα, Ευρυδίκη, Αλέξια κ.λπ.) και το «Όλου του κόσμου την ελπίδα», που όχι δεν αποτελούσε έμμεση αναφορά στην ομώνυμη –παλαίμαχο- τραγουδίστρια Ελπίδα. Η Κύπρος εκπροσωπήθηκε από την Ευρυδίκη και το «Ταιριάζουμε» (11η θέση). Την πρωτιά κατέκτησε μία απαράδεκτη σύνθεση του ιρλανδού ακατανόμαστου βουτυρομπεμπέ που ερμήνευσε με στόμφο η Linda Martin, η οποία όπως δηλώνει και ο τίτλος του τραγουδιού ("Why Me?") αναρρωτιόταν -και δικαίως- για αυτή την ανέλπιστη επιτυχία. “Why Us?”, θα προσέθετα εγώ….

Το 1993 την Ελλάδα εκπροσωπεί η Καίτη Γαρμπή (στα φωνητικά, η pop-Lolita Βικτώρια Χαλκίτη) που ήταν τότε σε ανοδική πορεία. Η Καιτούλα είχε ήδη κάνει αίσθηση με τη σπουδαία επιτυχία «Πρόβα, Πρόβα, Στον καθρέφτη κάνω Πρόβα, Πρόβα, Πριν να δω τον Καζανόβα, Πρόβα» και το aggressive-hit «Γυαλιά Καρφιά τα κάνω». Η λαϊκο-ντίβα πήγε στη Eurovision παίρνοντας το κατάλληλο μπλαζέ ύφος και φορώντας ένα φλογερό γκάμπριο φόρεμα που εξέθετε σε κοινή θέα τα κάλλη της, αποφασισμένη προφανώς να μεταφέρει εις την αλλοδαπή, μπουζουκοδιάθεση ελληνάδικου. Μάλιστα, το διάτρητο φόρεμα θεωρήθηκε τότες πολύ interactive επιλογή, καθώς επικοινωνούσε ποικιλοτρόπως με το κοινό: σε έκανε να αναρωτιέσαι πράγματα (φοράει, δεν φοράει..), να ανησυχείς μην πουντιάσει και να αδημονείς μπας και φύγει καμιά ραφή και κάνεις Πάσχα! Πέραν της πλάκας όμως, το τραγούδι «Ελλάδα, χώρα του φωτός» επιχειρούσε μία εμπεριστατωμένη κοινωνιολογική ανάλυση της σύγχρονης νεοελληνικής σύγχυσης: «Τη μία μας παίζουν ροκ, την άλλη τσιφτετέλι, παιδιά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, μας ξεγελάνε με σεκλέτι και μεράκι, πνεύμα αθάνατο σε τρώει το σαράκι». Ποίηση! Δυστυχώς, το ζουμ στο γατίσιο μάτι και στο γυμνό πόδι δεν απέφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα και κατετάγη 9η. Την ίδια χρονιά το Ηνωμένο Βασίλειο και η ραγδαίως ανερχόμενη –τότε- Sonia (που συνέχισε την αμέσως επόμενη χρονιά, ραγδαίως κατερχόμενη) κατέκτησαν τη 2η θέση με το «Better the Devil You Know», ενώ η Κύπρος καταποντίσθηκε στην 17η θέση με το τραγούδι «Μη σταματάς» και τον Κυριάκο Ζυμπουλάκη. Νικήτρια και πάλι η Ιρλανδία με τη Niamh Kavanagh και το «In Your Eyes». Βρε, λύσσα κακιά!

Αμ δεν καθαρίσαμε έτσι εύκολα! Το κακό με την Ιρλανδία τρίτωσε το 1994, καθώς το ντουέτο Paul Harrington & Charlie McGettigan κατάφερε με το κατατονικό και αδιάφορο άσμα «Rock ‘N’ Roll Kids» να επιτύχει μία ξεκάρφωτη νίκη. Η Κύπρος έστειλε ξανά την Ευρυδίκη σε ένα σπαραξικάρδιο καψουροτράγουδο υπό τον ξεκάθαρο τίτλο «Είμαι άνθρωπος κι εγώ», ως απάντηση προφανώς σε κάποιες αιχμές που είχε δεχθεί στο παρελθόν η τραγουδίστρια, περί του αντιθέτου. Η Εσθονία και η Λιθουανία συμμετέχουν για πρώτη φορά αλλά καθώς ήταν ακόμη ανυποψίαστες και αθώες, δεν αλληλοψηφίζονται και καταλήγουν τελευταίες. Το ξεπαρθένιασμα ήταν οδυνηρό. Δεν θα διαπράξουν ποτέ ξανά το ίδιο λάθος… Όμως η μεγάλη εμφάνιση της βραδιάς έρχεται από την Ελλάδα και τον Κώστα Μπίγαλη, που συνοδευόμενος από τους Sea Lovers (ένα αυτοσχέδιο συγκρότημα που συστάθηκε ειδικά για την περίσταση και διαλύθηκε την αμέσως επομένη) τραγούδησε με πάθος το «Ντιρι-ντιρι-ντίρι, ντιρι-ντιρι-ντιρι -ντι, μπες στο τρεχαντήρι, θάλασσα-εγώ-κι-εσύ!» (ξανά στα φωνητικά, η pop-Lolita Βικτώρια Χαλκίτη). Ο Κώστας μπορεί να μην κατάφερε να κατακτήσει καμία σπουδαία θέση (14ος) αλλά επέτυχε κάτι ακόμα πιο δύσκολο: δημιούργησε σύγχυση στους ανά την Ευρώπη μεταφραστές που έκαψαν λάδια εκείνη τη βραδιά προσπαθώντας να εξηγήσουν το ρεφρέν του τραγουδιού στις γλώσσες τους. Κουτόφραγκοι! Πού να καταλάβουν αυτοί από τέχνη… (Όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, αυτοί.. κ.λπ. κ.λπ.). Κάποιοι κακεντρεχείς έριξαν όλο το φταίξιμο στην καημένη την pop-Lolita Βικτώρια Χαλκίτη, η οποία έκτοτε καταδικάσθηκε σε κατοίκον περιορισμό και στο να επαναλαμβάνει πρωί-μεσημέρι-βράδυ τη φράση «Δεν θα ξανακάνω φωνητικά στη Eurovision».

[Θερμή παράκληση: Εάν κάποιος φίλος ή κάποια φίλη εντοπίσει πουθενά το cult τραγούδι «Τρεχαντήρι» σε μορφή ringtone να μου το διαβιβάσει, διότι θα ήθελα παααααααρα πολύ όταν χτυπάει το κινητό μου, να μου κάνει «ντίρι-ντίρι» ο Μπίγαλης!]


(ω ναι, κοντοζυγώνουμε στο S.A.G.A.P.O.)

4 comments:

Steph είπε...

(ω ναι, κοντοζυγώνουμε στο S.A.G.A.P.O.)

Γουστάρω!

Μιλάμε ότι αυτό είναι καλύτερο και από στριπ-τηζ!

dystropoppygus είπε...

Στα'λεγα εγώ, στα'λεγα...

Άξιος ο μισθός σας κύριε Νικ_Κιτ!

pigkouinos είπε...

Χαίρομαι να βλέπω ικανοποιημένους πελάτες! :)

Ανώνυμος είπε...

Best regards from NY! » » »