19.3.05

Eurovision ΙI

To 1969 έγινε ένα μικρό αναμπούρμπουλο! Νικητής δεν αναδείχθηκε μία χώρα, αλλά τέσσερις: Ολλανδία, Ισπανία, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο ισοψηφήσανε, αλλά οι ιθύνοντες δεν είχαν προβλέψει λύση για το συγκεκριμένο ενδεχόμενο. Αρχικά πιάστηκαν μαλλί με μαλλί για το ποιός θα πρωτοσηκώσει το έπαθλο αλλά εντέλει δόθηκε η λύση με την απονομή αναμνηστικών μεταλλίων σε όλους τους νικητές.

Το αμέσως επόμενο έτος στη Δανία, κακό μάτι γρουσούζεψε την εκδήλωση: η Νορβηγία, η Σουηδία, η Φινλανδία και η Πορτογαλία μποϊκοτάρανε τον διαγωνισμό, χολωμένες για τα όσα είχαν συμβεί την προηγούμενη χρονιά (με την πληθώρα νικητών). Σαν να μην έφθανε αυτό, ολόκληρη η σκηνή κατέρρευσε στη γενική πρόβα και η Ιρλανδία με μία τραγουδίστρια ονόματι Dana (σκέτο και ουχί International) κέρδισε το πρώτο βραβείο, εγκαινιάζοντας μία σειρά από μισητές ιρλανδέζικες γιουροβιζιονικές μπαλάντες. Αξίζει να μνημονευθεί επίσης το βρετανικό άσμα "Knock Knock -Who's There?" με την τραγουδίστρια Mary Hopkin να χτυπάει με νόημα το κεφάλι της (δεύτερη θέση) και ο Julio Iglesias που τραγούδησε με λυγμούς το "Gwendolyne" (τέταρτη θέση)!

Το 1971 κέρδισε το Μονακό, προς μεγάλη χαρά του Πρίγκιπα Ρενιέ που εξέδωσε σειρά γραμματοσήμων για να εορτάσει τη νίκη του κρατιδίου του. Η Μάλτα συμμετείχε για πρώτη φορά και κατέληξε τελευταία.

Το 1972, η Βίκυ Λέανδρος που είχε εν τω μεταξύ καρδαμώσει τρώγοντας λουκάνικα Φρανκφούρτης και λαχανάκια Βρυξελλών, επέστρεψε και πήρε το αίμα της πίσω με το τρομερό σουξέ "Apres Toi" που σας πληροφορώ ότι πούλησε σαν τρελό ανά την Ευρώπη και για πολλά χρόνια. Η Μάλτα συμμετείχε για δεύτερη φορά και κατέληξε τελευταία.

Το 1973, συμμετείχε για πρώτη φορά το Ισραήλ και ήρθε τέταρτο, ενώ την πρωτιά κατέκτησε και πάλι το επιτήδειο Δουκάτο με το "Tu Te Reconnaitras". Η Μάλτα δεν συμμετείχε καθόλου διότι βαρέθηκε να καταλήγει τελευταία. Όμως όχι, ο διαγωνισμός δεν μπορούσε να μείνει χωρίς μία αναφορά έστω στο πολύπαθο νησί. Η Σουηδία αποφάσισε να στείλει το συγκρότημα "Malta" (απορρίπτοντας υποψηφιότητα των ABBA στον εθνικό προκριματικό διαγωνισμό), αλλά εντέλει και μετά από σειρά διασκέψεων κατέληξαν ότι το όνομα αυτό είναι γρουσούζικο και το συγκρότημα έκανε την εμφάνισή του την τελική βραδιά υπό τον απλό, λιτό τίτλο "The Nova & the Dolls". Και όλα αυτά για μία πέμπτη θέση, γαμώτο!

Το σωτήριον έτος 1974 η ΕΛΛΑΔΑ συμμετέχει για πρώτη φορά στη Eurovision με τη Μαρινέλλα και το τραγούδι-διαφήμιση του ΕΟΤ "Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ'αγόρι μου", κατακτώντας την τιμημένη 11η θέση. Η Αγγλία συμμετείχε με την Olivia Newton-John όταν το Grease ήταν ακόμη ιδέα (νοσηρή μεν, αλλά ιδέα) με το τραγούδι "Long Live Love" που έκτοτε καθιερώθηκε ως άσκηση ορθοφωνίας στα νηπιαγωγεία, όταν τα πιτσιρίκια μαθαίνουν το γράμμα «L». Η Olivia ήταν ντυμένη ωσάν την Κλάραμπελ με φούστα-μπλούζα-δαντέλα και το φιλοθεάμων κοινό την πέταξε στην 4η θέση. Διότι βεβαίως η νίκη ήταν reserve για τους ABBA και το Waterloo, οι οποίοι ήταν γραφτό να ξεκινήσουν από κείθε σπουδαία διεθνή καριέρα. Οι ABBA ήταν ντυμένοι με αστραφτερές φόρμες αστροναύτη από πολυεστέρα και ανάλογες μπότες, γεγονός που ολωσδιόλου δεν διέφυγε της προσοχής του δικού μας Γιάννη Φλωρινιώτη.

Το αμέσως επόμενο έτος η Τουρκία που πάντα μας αντιγράφει σε κάτι τέτοια δημοσιοσχετίστικα, αποφάσισε να συμμετάσχει κι αυτή, αλλά έκανε την έκπληξη και κατέληξε τελευταία, εκτοπίζοντας τη Μάλτα. Η Ελλάδα από την άλλη αφενός τσαντίστηκε με την Τουρκία και αφετέρου σκέφθηκε ότι δεν είναι και για χόρταση τα πανηγύρια εις την αλλοδαπήν. Κατόπιν τούτων, δεν συμμετείχε. Πρώτη ήρθε η Ολλανδία με το αλησμόνητο "Ding-a-Dong", που δημιούργησε άλλωστε και το κοσμητικό επίθετο "ντινγκιντόγκας".

Το 1976 η Τουρκία αποσύρθηκε και κατόπιν αυτής της εξέλιξης η Μάλτα δεν αποτόλμησε να στείλει άσμα. Η Ιταλία έστειλε το μυθικό ζευγάρι Al Bano & Romina Power, πολύ πριν σκεφθούν να λανσάρουν τα "Παπάκια" και αρκέσθηκε στην 7η θέση. Η Ελλάδα, πειραματίστηκε με ποιοτικές επιλογές καραγκουνίστικης αισθητικής και έστειλε την Μαρίζα Κωχ που έσκουξε ένα λυρικό-έθνικ κλαυθμό υπό τον εύστοχο τίτλο "Παναγιά μου, Παναγιά μου!" ο οποίος υποτίθεται ότι μοιρολογούσε τα όσα είχα συμβεί στην Κύπρο. Προφανώς, δεν γίναμε αντιληπτοί διότι μείναμε στην 13η θέση. Πρωτιά για το Ηνωμένο Βασίλειο και τους Brotherhood of (γκουχου-γκουχου) Man με το ομολογουμένως συμπαθητικούλι "Save Your Kisses for Me".

Το 1977 η Γαλλία θριαμβεύει με το υπέροχο "L'Oiseau et l'Enfant" και η Ελλάδα κατακτά την 4η θέση με το "Μάθημα Σολφέζ" και τους Πασχάλη, Μαριάννα (τουτουρουτουτού-Αιγαίο) Τόλη, Μπέθυ Αργυράκη και Robert Williams. Για χρόνια, αναπολούσαμε αυτήν την πέμπτη θέση και κλαίγαμε...


(ω ναι, θα πάει μακριά η βαλίτσα...)