19.2.05

Sleepless in Bucharest

Από το παράθυρο κοιτάζω τον βουρκωμένο ουρανό. Ακούω τα αυτοκίνητα να κορνάρουν στη λεωφόρο Ion Michalache.

Στη Ρουμανία, όλα ισορροπούν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας: τα ογκώδη κτήρια, οι άνθρωποι, τα αισθήματα. Το βράδυ, όταν η ομίχλη σκεπάζει την πόλη, τα τεράστια νεο-μπαρόκ κυβερνητικά οικοδομήματα βυθίζονται σε ένα σιωπηλό θρήνο. Μετά τις 11, οι μόνοι που κυκλοφορούν στους έρημους δρόμους είναι οι φαντάροι που αλλάζουν σκοπιές και οι ιερόδουλες που αναζητούν πελάτη έξω από τα ακριβά ξενοδοχεία και τα casino.

Και στο κέντρο, από τον εντυπωσιακό του λόφο, δεσπόζει το σπίτι του Τσαουσέσκου, ωσάν βαρύτιμη υπενθύμιση της κοινωνικής αδικίας και ως απόλυτο μνημείο στην ανθρώπινη τρέλα.
Βουκουρέστι, 17 Φεβρουαρίου 2005