7.1.05

Σκάνδαλο στο Δουκάτο

Η Επίτροπος του Λουξεμβούργου αποφάσισε μία ωραία πρωία, να προσλάβει μία οικιακή βοηθό από τις Φιλιππίνες. Ούσα σοβαρή και συνειδητοποιημένη πολιτικός αποφάσισε να ακολουθήσει την προσήκουσα διαδικασία και υπέβαλε αίτηση για παροχή της σχετικής άδειας στο Υπουργείο Εργασίας του Δουκάτου. Ουδέν παράλογον ή μεμπτόν έως εδώ! Η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου επεξεργάστηκε την αίτηση και απέστειλε στην Επίτροπο μία επιστολή στην οποία απέρριπτε το αίτημά της. Σύμφωνα με την επιστολή αυτή, το Υπουργείο προέτρεπε την Επίτροπο να προσλάβει έναν από τα εκατομμύρια ευρωπαίων ανέργων και να μην καταφύγει στην πρόσληψη μίας αλλοδαπής. Μάλιστα, επισυναπτόταν ένας πίνακας με τα ποσοστά ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κίνηση που αποτελεί σπάνιο δείγμα γραφειοκρατικής μεγαλουργίας.

Βεβαίως, η Επίτροπος εξοργίστηκε, ξέχασε τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητά της, έφερε παράνομα τη Φιλιππινέζα στο Δουκάτο και την πήρε στη δούλεψή της, χωρίς να την δηλώσει σε ασφαλιστικό ταμείο. Δυστυχώς για εκείνη, τα νέα κυκλοφορούν γρήγορα στο Δουκάτο (καθότι μία παρέα είναι όλοι τους), και δεν άργησε να ξεσπάσει το σκάνδαλο! Πρωτοσέλιδοι τίτλοι καυτηρίαζαν την απόφαση της Επιτρόπου να παρακάμψει τις νόμιμες διαδικασίες, ενώ το θέμα έφθασε ακόμη και στο Κοινοβούλιο της χώρας!

Διαβάζοντας αυτήν την είδηση, έρχομαι κι αναρωτιέμαι: για ποιο λόγο εδώ στην Ελλάδα το πολιτικό μας σύστημα και η δημόσια διοίκηση δεν διαθέτουν ανάλογη ηθική συνείδηση και δεν επιδεικνύουν αντίστοιχη κοινωνική ευαισθησία; Γιατί αποδεχόμαστε ως δεδομένα τα κακώς κείμενα που συμβαίνουν γύρω μας; Γιατί έχουμε αναπτύξει τόσο μεγάλη ανοχή έναντι της διαφθοράς και της υποκρισίας; Μία αντίστοιχη περίπτωση με έλληνα πολιτικό θα σκανδάλιζε το ίδιο την ελληνική κοινωνία ή θα περνούσε στα ψιλά ως συνηθισμένη και εν πολλοίς αποδεκτή πρακτική;