10.10.04

The Village

Όταν τελείωσε η προβολή του «Village» («Σκοτεινό Χωριό») στο κατάμεστο Αττικόν, ήταν εμφανές από τα πρόσωπα των θεατών ότι η ταινία διέψευσε τις προσδοκίες τους. Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι –ανάμεσα στους οποίους κι εγώ- περιμέναμε ένα μεταφυσικό θρίλερ με αγωνία και καταιγιστική δράση. Όμως ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Shyamalan μας επιφύλασσε κάτι πολύ διαφορετικό: μία λυρική ταινία που βρίθει φιλοσοφικών σχημάτων, φιλοτεχνημένη με μαεστρία και ποιητική διάθεση.

Η υπόθεση κεντρίζει από την πρώτη στιγμή το ενδιαφέρον: οι φιλειρηνικοί κάτοικοι ενός χωριού ζουν με τον εφιάλτη των «ακατανόμαστων» πλασμάτων που παραμονεύουν στο δάσος. Εγκλωβισμένοι στον ονειρικό μικρόκοσμο του χωριού τους, οι άνθρωποι δείχνουν να έχουν κατακτήσει την ευδαιμονία, μακριά από τις εντάσεις και τους κινδύνους της ζωής στην πόλη. Η τυφλή Ήβη (Bryce Dallas Howard) και ο ανήσυχος Λούσιους (Joaquin Phoenix) θα ζήσουν ένα μυθιστορηματικό ρομάντζο, που όμως θα σκιαστεί από ένα στυγερό έγκλημα. Οι εύθραυστες ισορροπίες ανατρέπονται, καθώς η ανάγκη διάβασης του δάσους (με οδηγό την αγάπη και τον ανθρωπισμό) θα υπερνικήσει το φόβο.

Σε πρώτο επίπεδο, η ταινία μπορεί να ιδωθεί ως ένα απλό, αλλά γοητευτικό παραμύθι. Το δάσος ως συμβολικό αρχέτυπο, κρύβει μέσα του μυστικά και παγίδες. Τα αδιάβατα τερατώδη δέντρα ορίζουν το σύνορο ανάμεσα στην οικεία πραγματικότητα και στο μυστηριώδες άγνωστο. Ο σκοταδισμός και η προκατάληψη αρχίζουν εκεί που σταματάει ο ορθολογισμός. Οι άνθρωποι κρύβουν την πραγματική τους ταυτότητα σε κλειδωμένα κουτιά και ενδύονται το ρόλο ηθικολόγων και ενάρετων πολιτών για να εξευμενίσουν τα ενοχικά τους σύνδρομα. Η κοινωνία της «ηθικής τάξης» πετάει τα αποφάγια και κρύβει τα μυστικά της στις σκιές που απλώνονται πέρα από το φαίνεσθαι. Απαξιώνει αλλά ταυτόχρονα φοβάται την παραδοχή των ενστίκτων της, με αποτέλεσμα να αυτοπαγιδεύεται στο κλουβί της ηθικής μεγαλομανίας της.

Σε δεύτερο επίπεδο, η ταινία αποτελεί ένα καυστικό κοινωνικό σχόλιο για το σύγχρονο κόσμο. Οι απαραίτητοι «βάρβαροι» καλούνται και πάλι να επιτελέσουν το καθήκον τους ως σημείο αναφοράς και ως «απειλή». Η επίκληση του κινδύνου δημιουργεί συνθήκες εξάρτησης από την εξουσία και χαλυβδώνει την κοινωνία με ένα αίσθημα χαλκευμένης ενότητας (βλ. την πρόσφατη σταυροφορία κατά της τρομοκρατίας). Όπως εύστοχα φαίνεται στην ταινία, η εξουσία επιφυλάσσει για τον εαυτό της την αλήθεια και κρατάει στην άγνοια τους υπηκόους της, τρομοκρατώντας τους και αναχαιτίζοντας κάθε προσπάθεια αναζήτησης, που θα μπορούσε να απειλήσει το εύθραυστο οικοδόμημα.

Γενικό Σχόλιο: Το Village είναι ένα μεθυστικό ταξίδι, με μία άκρως σαγηνευτική ιστορία που θα μπορούσε και να διδάσκεται στο μάθημα της κοινωνικής φιλοσοφίας. 8/10

1 comments:

Ανώνυμος είπε...

Where did you find it? Interesting read »