22.10.04

Κωμικές Σειρές

Προσπάθησα να παρακολουθήσω κάποιες από τις νέες κωμικές σειρές της τηλεόρασης και το αποτέλεσμα ήταν τουλάχιστον απογοητευτικό. Τα σενάρια είναι απολύτως τετριμμένα (αν όχι ανύπαρκτα) και οι περισσότεροι ηθοποιοί διεκπεραιώνουν τους ρόλους τους χωρίς καμία διάθεση πρωτοτυπίας (εξαίρεση η Δήμητρα Ματσούκα στο «Όλα στην Ταράτσα» και η Ρίκα Διαλυνά στο «Η ώρα η καλή»).

Οι περισσότερες από τις σειρές αυτές έχουν (ευτυχώς) ήδη απορριφθεί από το τηλεοπτικό κοινό, το ένστικτο του οποίου υποτίθεται πως είναι αλάνθαστο. Και λέω «υποτίθεται», διότι πάντοτε απορούσα με την ανεξήγητη (για μένα τουλάχιστον) επιτυχία σειρών όπως το ανεκδιήγητο «Εμείς κι εμείς», το κουραστικό «Δέκα Λεπτά Κήρυγμα», τα αλήστου μνήμης πονήματα «Χάι Ροκ» (Φιλιππίδης & Χαλκιάς) και «Λάβ Σόρυ» (ναι, εκείνο με τον υδραυλικό!) και τελευταία, το εντελώς αδιάφορο και υπερτιμημένο «Καφέ της χαράς». Βεβαίως το χιούμορ είναι κάτι τελείως υποκειμενικό, αλλά διερωτώμαι: πόσες από αυτές τις σειρές μπορούν να σταθούν τηλεοπτικά πέντε ή δέκα χρόνια μετά την πρώτη προβολή τους;

Ναι, η διαχρονικότητα μπορεί να αποτελέσει κριτήριο αξιολόγησης, ακόμη και στην περίπτωση των κωμικών σειρών. Βάσει αυτού του κριτηρίου λοιπόν, προσπάθησα να συντάξω μία λίστα με τις καλύτερες και πιο διαχρονικές κωμικές ελληνικές σειρές. Κατά την προσωπική μου λοιπόν άποψη, η λίστα έχει ως εξής:

1. Ντόλτσε Βίτα (Απολαυστική κωμωδία καταστάσεων, με το υπέροχο δίδυμο Παναγιωτοπούλου-Μπαλανίκα και την εκπληκτική Μαρία Καβογιάννη, η οποία είναι για μένα μακράν η καλύτερη κωμικός της γενιάς της. Η γιαγιά-Μαρία Φωκά και ο γαμπρός-Χριστόφορος Παπακαλιάτης είναι ξεκαρδιστικοί!)

2. Οι τρεις χάριτες (Απλώς εναπαπροσδιόρισαν την έννοια της τηλεοπτικής κωμωδίας, εισάγοντάς μας στην εποχή της ιδιωτικής τηλεόρασης. Αξέχαστη η «Μπεμπέκα»…)

3. Τα Εγκλήματα (Ευφυέστατο σενάριο ανατροπών, με πρωτότυπες καταστάσεις και ιδανικό καστ. Η Καβογιάννη ως ελαφρών ηθών «Κορίνα» και ο παππούς-Αθηνόδωρος Προύσαλης δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας!)

4. Το δις εξαμαρτείν (Οι Ρέππας & Παπαθανασίου μετά τις Τρεις Χάριτες, δημιουργούν ένα πιο δομημένο σενάριο, με την Ντίνα Κώνστα να κλέβει την παράσταση ως αλμοδοβαρική «Γιολάντα».)

5. Απαράδεκτοι (Αναρχικό χιούμορ και νεορεαλισμός σε πολυκατοικία του Λυκαβηττού. Αποκάλυψη ο Μπέζος, τσαχπινιά από την Παπαδοπούλου, σουρεάλ δευτερεύοντες χαρακτήρες όπως το Αστροπελέκι-Ρένια Λουιζίδου, ο Καπετάνιος ως αστυνομικός και ο Χαλακατεβάκης στο ρόλο του διαχειριστή!)

6. Είσαι το ταίρι μου (Προσεγμένη σκηνοθεσία και έξυπνο σενάριο, γραμμένο πάνω στη Βίκυ Σταυροπούλου! Προς το τέλος, έχανε τη δυναμική του.)

7. Σ’αγαπώ, μ’αγαπάς (Η Δήμητρα Παπαδοπούλου ξαναχτυπά και παρέα με το Θοδωρή Αθερίδη, δημιουργούν ένα ξεκαρδιστικό αλλά ταυτόχρονα, απολύτως οικείο τηλεοπτικό ζευγάρι. «Θοδωρή, εγώ πότε θα γίνω μάνα;»)

8. Οι μεν και οι δεν (Παρότι θεωρώ πως ο Χάρης Ρώμας είναι πολύ σχηματικός υποκριτικά, αναγνωρίζω ότι το σενάριο είχε αρκετές καλές στιγμές. «Γείτονες, αφήστε τα μίση και βρείτε το Διονύση!»)

9. Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή; (Παρότι ανολοκλήρωτο, έκανε αίσθηση για το βιτριολικό χιούμορ του. Η Ελένη Καστάνη ως θεούσα υπάλληλος διοδίων είναι το καλύτερό μου!)

10. Το Ρετιρέ (Ο Δαλιανίδης επαναλαμβάνει για μία ακόμη φορά το χιλιοειπωμένο σενάριό του, αλλά μας αρέσει έτσι κι αλλιώς γιατί έχει γίνει πλέον cult!)

Δυστυχώς, προβλέπω πως η φετινή χρονιά δεν θα μας χαρίσει ανάλογες στιγμές γέλιου. Κρίμα γιατί πραγματικά το χρειαζόμαστε…

5 comments:

Ανώνυμος είπε...

Για μένα τα "Εγκλήματα" είναι η κορυφαία σειρά. Μαύρη, αλλοπρόσαλλη, με νούμερα χαρακτήρες και σενάριο που σίγουρα γράφονταν υπό την επήρεια. Όσο για κείνο το τέλος της ... μεγαλείο!!!

Δεύτερη αγαπημένη "Το δις εξαμαρτείν". Η υστερική ξανθιά ντίβα του πρωϊνάδικου και οι δυό αδερφές (Κώνστα & Διαβάτη) δίνουν ρέστα παλαβωμάρας.

Κρίμα που δεν βγαίνουν σε πακέτα DVD αυτές οι σειρές.

Για φέτος μου έχει κάνει καλή εντύπωση ως τώρα τα "Μαχαιρώματα". Οι διάλογοι είναι σίγουρα γραμμένοι από άτομο που στα νιάτα του διάβαζε Αστερίξ και οι ατάκες είναι καλές. Όσο για τα τραγούδια που σκάνε από το πουθενά, όσο νάναι προσδίδουν αυτό το κάτι που σούρχεται κατακέφαλο. Άϊντε να δούμε πως θα πάει ...

DiS

www.damselinstress.com

libertarian είπε...

δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν έπιασε το camera-cafe στην Ελλάδα. Στην Ιταλία έχει κάνει θράυση.

null είπε...

hello - διαβάζω ένα ένα τα ποστ σου από την αρχή του χρόνου τώρα που το ανακάλυψα το μπλογκ σου.
Απλά να πω ότι στους Απαράδεκτους τον μπάτσο έπαιζε ο Φιλιππίδης.

pigkouinos είπε...

Null, είχα την αίσθηση ότι σε κάποια επεισόδια μπάτσος ήταν ο Καπετάνιος (με την ατάκα "Σκάσε εσύ-εγώ μιλάω!"). Όμως δεν παίρνω κι όρκο...

Ανώνυμος είπε...

Very cool design! Useful information. Go on! video editing schools